حمید که از خانواده ایثارگران بود براى ما از ایثار گفت:ایثار را مى توان از زیباترین واژه هاى حماسى،اخلاقى و معنوى دانست که نمایشى از زیباترین جلوه ها و ابعاد روح انسانى است زیرا یک فرد در حالیکه خود سزاور به یک چیز است اما از حق خویش مى گذرد و دیگران را بر خود مقدم مى دارد و به اصطلاح خود را فداى دیگران مى نماید و این کار را هم خالصانه براى خدا انجام مى دهد.قرآن ایثارگران را اینگونه مى ستاید:در حالیکه خود به چیزى نیازمند هستند دیگران را بر خویش مقدم مى دارند[و ایثار مى کنند](وَیُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَهٌ ١)؛سپس نماد و نمونه اى از این ایثار را در خانواده آل الله مى ستاید که سه روز غذاى افطار خود را به نیازمندان مى بخشند و مى گویند:این ایثار را براى خدا کردند و انتظار هیچ پاداشى از آنان ندارند(إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزَاءً وَلَا شُکُورًا ٢). از مصادیق والاى ایثار،رزمندگان،شهیدان،جانبازان،اسیران و خانواده هاى آنانند که دارائى خویش را تقدیم نمودند تا راه خدا و سعادت مردم تأمین شود…
گفتم:اگر چه واژه ایثارگر امروز به حق براى شهید، مفقودالاثر، جانباز، اسیر، آزاده و رزمنده اطلاق مى شود که با تمام قوا در صحنه رادمردی و دفاع از ارزشها و میهن و آئین تا پاى جان ایستادگى نمودند، ولى چنانکه گفتى معنایش عام تر و فراتر است و هرنوع از خودگذشتگى و مقدم داشتن دیگران بر خود را شامل مى شود؛ گفت: آرى، امام صادق(ع) به أبان بن تغلب که اصرار داشت حق مومن بر مومن را بداند فرمود : “اى ابان! [از حقوق مؤمن بر مؤمن ، آن است که ]دارایى ات را با او به دو نیم ، قسمت کنى . سپس به من نگریست و چون حالت شگفتى مرا دید فرمود : مگر نمى دانى که خداوند عزّ و جلّ از ایثارگران ، یاد کرده است؟ گفتم: چرا، فدایت شوم. فرمود:”هر گاه دارایى ات را با برادر مؤمنت قسمت کنى و نیمى را به او بدهى ، هنوز ایثار نکرده اى ؛ بلکه تو و او یکسانید؛آنگاه ایثار مى کنى که از نیم دیگر هم به او بدهى!”٣؛و امیر مومنان(ع) فرمود: هرکه ایثار کند ،سزامند و شایسته نام فضیلت است(مَن آثَرَ عَلى نَفسِهِ استَحَقَّ اسمَ الفَضیلَهِ)۴و نیز “ایثار، اوج نیکوکاری و عالى ترین مکارم است”(الایثار غایه الاحسان و أعلى المکارم ۵)…
گفتم: ایثار و جهاد ؛در آئین ما بسیار گرامى است؛گفت:آرى و معیارى است براى سنجش اخلاص ها و فداکارى ها در راه دین و ایمان. ایثارگری های پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) و یاران باوفایش در میادین جهاد و دفاع، ایثارگری های امیر مومنان(ع)و صبر ٢۵ ساله اش و فداکارى یکان یکان از پیشوایان ما بویژه حضرت سیدالشهداء(ع) و حضرت عباس(ع) در نهضت عاشورا، از نمونه های ایثار و جهاد هستند و خداوند در قرآن از منزلت ایثار و جهاد خبر می دهد۶. از خودگذشتگی، ایثارها و نثارهایی که مسلمین در جنگ های صدر اسلام از خود نشان می دادند، همگی برخاسته از تنبه و توجه آنان به جایگاه ویژه جهاد و ایثار بوده است؛شهادت، یکی از جلوه های با شکوه ایثار است که در فرهنگ اسلامی جایگاه رفیعی دارد و همواره در طول تاریخ، بستر صعود و تعالی انسان های بزرگی را فراهم کرده و این مرگ پر افتخار، آرزوی دیرینه هر مؤمن راستین و پلکان شهود هر مومن مخلصی است….
گفتم:این انتخاب خود بزرگ ترین رسالت هر انسان مومن است؛او تایید کرد و ادامه داد:ایثارگران یعنى آنان که راه ایثار را برگزیدند و حیات و زندگى و امکانات و آرزوهاى خود را در طبق اخلاص نهاده و به خدا و جامعه تقدیم کردند و مى کنند،بهترین رسالت ها را ایفا کرده و مى کنند.خانواده هاى آنان نیز که بار این ایثار را تحمل مى کنند خود ایثارگرانى بزرگوارند که همه ما باید قدرشان را ارج نهیم.هرکس آنچه دارد هر چقدر هم کوچک باشد باید در راه آرمان و آئینش ایثار نموده و رضایت خدا و پیشواى الاهى را به دست آورد.یاران سیدالشهداء (ع)ایثارگرانه به میدان شتافتند و از امام و آئین خویش دفاع نمودند.قمر منیر بنى هاشم حضرت ابوالفضائل وقتى دشمن ناجوانمردانه دستش را قطع نمود،فرمود :اگر دستم را قطع کنید هرگز دست از حمایت امامم و آئینم برنخواهم داشت(و الله ان قطعتموا یمینى/إنى احامى أبداً عن دینى/و عن امام صادق الیقینى/نجل النبى المصطفى الامینى)؛و چنین است حال همه منتظران مقام شامخ مهدوى وارث سیدالشهداء در این روزگار…
———————-
١.سوره حشر،آیه ٩
٢.سوره دهر،آیه٩.
٣.الکافی : ۲ / ۱۷۲ / ۸ .
۴.غررالحکم،ح ٨٨۴۵؛عیون الحکم و المواعظ : ۴۳۵ / ۷۵۲۲ .
۵.غررالحکم،ج١،ص٢١۵و٢٢٧.
۶.سوره نساء،آیه ٩۵.
