کسى که قرار است شریک بخش دوم زندگى ما باشد؛کسى که قرار است پدر یا مادر فرزندان ما باشد؛کسى که قراراست انیس و مونس و غمخوار و همراز و همراه ما تا پایان زندگى باشد را چگونه بیابیم یا چطور انتخاب کنیم؟! از چه خانواده اى؟ با چه تحصیلاتى؟ از چه خاستگاه و منطقه و خاندانى؟ با چه داشته ها و ثروت هاى مادى یا معنوى؟ با چه اندیشه و اعتقاد و باورى؟ از هم ولایتى و همشهریان یا از دیگر شهرها؟ از آشنایان یا از غریبه ها ؟ از هم مذهبى ها یا مذاهب دیگر؟والدین برایمان انتخاب کنند یا خود پیدا و انتخاب کنیم؟…هرچه شروط ما برای این شریک بیشتر مى شود،پیدا کردنش سخت تر و شریک نایاب تر مى شود!
عده اى همه کار را در ازدواج به قسمت یا تقدیر وابسته مى کنند.آیا تقدیر و قسمت حرف اول را در ازدواج مى زند و این خداست که در و تخته را با هم جور مى کند یا این مائیم که با انتخاب خود ، قسمت را رقم مى زنیم؟ حقیقت این است که هر دو.مثل همه کارهای اختیارى ما،ما انتخابگریم و در این انتخاب آزادى داریم ولى خدا نیز در کار تقدیر است و همه امور در حیطه تصرف اوست و از هیچ امرى منعزل نیست و ضمن آنکه اختیار ما هم به اذن و اراده اوست اما از سلطنت معزول نیست و مى تواند جلو هرکار ما را بگیرد یا اذن دهد که انجام پذیرد.پس در ازدواج هم اوست که انتخاب ما را قرار داده اما فعال ما یشاء است و مى تواند تحقق فعل رااجازه بدهد یا ندهد…
مشاوره گرفتن از مشاوران با تجربه و کمک خواستن از والدین و خویشان و دوستان و سراغ گرفتن از موارد موجود در فامیل و آشنایان و بررسی موارد پیشنهادى با معیارهائى که قرار داده اید الزامى است.اما معیارها: نخست از دیانت و خاستگاه فکرى او بپرسید تا معلوم شود به چه اصولى پای بنداست و سپس از اخلاق و منش و رفتار و سپس از دیگر ویژگى ها. مبناى عشق و محبت براى این شراکت ضرورى است و خدا چنین قرار مى دهد(و جعل بینکم موده و رحمه).همسرتان را از خانواده اى انتخاب کنید که بیشترین پای بندى به اصول دینى و اخلاقى را داشته باشند تا مطمئن شوید او بر آن اصول بالیده شده و پس از انتخاب نیز باهم پیمان بندید که برآن ارزش ها پاى بند بمانید…
در سنین جوانى ازدواج کنید و آن را تا مى توانید به بهانه های گوناگون به تأخیر میاندازید.ازدواج های دانشجوئى که هر دو با هم در دوره کارشناسى مشغول تحصیل اند،موفق تر است تا ازدواج هایی که پس از تحصیلات تکمیلى و بالاى سی سال انجام مى گیرد.بر خدا توکل کنید و از آینده بویژه براى مسائل مادى نهراسید.دلهره به خود راه ندهید و با تمامى وجود از خدا بخواهید کسی را سر راه شما قرار دهد که با او خوشبخت و در کنار او کامل تر شوید.به ولى خدا یعنى امام زمانتان متوسل شوید تا فردى نصیب شما شود که همراه و همرزم شما در مسیر مرزبانى و خدمتگزارى آستان ایشان باشد.او که مهربان ترین است این خواسته شما را بى پاسخ نخواهد گزارد…
