صدای بلندگو از سالن شنیده مى شد و جمعیت زیادى به سخنرانی او گوش سپرده بودند.داشت مى گفت: “ما فرزندان برهان،منطق و عقل هستیم ؛گزینه ما، مورد قبول هر خردمندى است…” به تراکتى که جلو سالن بود،نگاه کردم: “امامت، تداوم منطقی نبوت”،سخنرانی دکتر…آمفى تأتر دانشکده روانشناسى.خوشحال بودم این دانشجوی سابق من ، حالا شخصیت دانشمندى شده و در چنین مجالس با شکوهى، به ایراد خطابه می پردازد.به دنباله سخنانش گوش دادم:”همان گونه که نبوت،منصبى الاهى است،امامت که تداوم رسالت است نیز منصبى الاهى است که خدا،افراد شایسته را برای آن بر می گزیند.عقل نمى پذیرد کسی جانشین فرد معصوم از خطا شود که غیر معصوم و در معرض خطا باشد، زیرا نباید رشته هدایت قطع شود و زمام امور مردم به نا اهلان سپرده شود…”
لحظاتی سکوت بود -شاید یکی از حاضران سوالى را مطرح کرد- بعد دوباره صدایش از بلندگو شنیده شد:این رشته هدایت در دوازده امام پس از پیامبر(ص) به تعیین خدا،تداوم یافت.حضرت مهدی علیه السلام،آخرین امام است که پیامبر به او نوید داده تا جهان را از عدل و داد آکنده سازد .من امروز سخنانی از ایشان را در موضوع بحثمان تقدیم شما عزیزان می کنم.ایشان فرمودند:خداوند پس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کار امّت را به برادر و پسر عمو و وصىّ و وارث او على بن ابى طالب علیه السلام سپرد، سپس به جانشینان او از فرزندانش یکى پس از دیگرى واگذار و توسط آنان دین خود را زنده نموده و نور خود را به اتمام رسانید…
حضرت مهدی علیه السلام در کلامی دیگر می فرمایند: “…هنگامى که پرچمى پنهان شد پرچم دیگرى پدیدار گردید، و زمانى که ستاره اى غروب کرد ستاره، دیگرى طلوع کرد. زمانى که خداوند امام عسکرى علیه السلام را قبض روح کرد. گمان کردید که واسطه و رابطه بین خدا و خلقش قطع شد ولى هرگز رابطه قطع نشد و تا قیامت قطع نخواهد شد و فرمان خدا غالب و پیروز خواهد شد اگر چه آنان دوست نداشته باشند…آیا شنیدید که خداوند بزرگ فرمود: اى کسانى که ایمان آوردید از خدا و رسول و صاحبان فرمان برخود (اولی الامر)پیروى و فرمانبردارى کنید، آیا مقصود این نیست که این فرمان تا روز قیامت پا برجاست”؟
بیرون سالن منتظر ماندم تا سخنرانیش تمام شد و بعد از پرسش و پاسخ،خسته ولی راضی از سالن بیرون آمد.مرا که دید خوشحال شد و جلو آمد.او را در آغوش گرفتم و پیشانیش بوسیدم و برای سخنرانى به او آفرین گفتم که مرزبانی از حریم امامت و مهدویت را به خوبى انجام می دهد. تواضع کرد و گفت درس هائی است که از شما آموختیم و مدیون شما هستیم،گفتم:همه مدیون خدا هستیم و وامدار مولایمان حضرت بقیه الله علیه السلام که همه توفیقات از اوست و هردو خواندیم:
الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا أن هدانا الله…
