“خودت را برای مردم ارزان کن (و در دسترس همه قراربده) ؛ ومحل جلوس خود را در محل ورودی خانه انتخاب کن ( تا مردم سریع و آسان با تو ارتباط داشته باشند) و حاجات مردم را برآور؛(بدان) ما یاریت می کنیم”(اَرْخِصْ نَفْسَکَ وَاجْعَل مَجْلِسَکَ فِی الدهلیز وَاقض حوائج الناس،نحن ننصرک)…
این توقیع شریف خطاب به عالم عالیقدر مرحوم آیت الله العظمی حاج سیدابوالحسن اصفهانی صادرشده که آن بزرگوار مرجعیت عامه در جهان تشیع و بلکه اهل سنت عراق ،داشته که توسط شیخ محمدکوفی شوشتری به دست ایشان رسیده و با عبارت “قل له”(به او بگو) آغاز شده است…او از مراجع اعلای دینی، زعیم اعظم، فقیه موید، زمامدار تشیع و از آیات و مراجعی بوده است که به فیض ملاقات حضرت صاحب الامر ارواحنا فداه و مکاتبه ایشان مشرف گشته و مورد تاییدات غیبی بوده اند. در طول تاریخ غیبت کبرای امام عصر (عج) کمتر مرجع و زعیمی به کیاست و فراست و سعه صدر و بخشندگی و خدمات آن بزرگوار بوده است…
انتظار امام از وکیل یا نماینده خویش این است که در دسترس مردم باشد و حوائج آنان را برآورد.اگر چنین کند مورد یاری و نصرت امام علیه السلام قرار خواهد گرفت که فرمودند:ما تو را یارى مى کنیم(نحن ننصرک). وجود حاجب و دربان و دفتر دار و اندرونى و بیرونى و تشریفات سنگین که مانع ارتباط آسان مراجعین باشد بطوری که سختى آن ، حاجتمند را منصرف از دیدار کند در شأن نماینده حجت خدا نیست.حتى به او مى فرمایند در همان ورودی و دهلیز خانه،بنشین که به محض ورود بتوانند تو را ببینند و با تو صحبت کنند.چنین است شیوه ای که امام توصیه مى فرماید و چنین بود شیوه آن مرجع عالیقدر که در قلب مردم جای داشت و همه حتى قبائل اهل سنت نیز او را دوست داشتند و تبعیت مى نمودند.چنان مهربان بود که حتى اجازه نداد قاتل فرزندش ،شبی محبوس بماند با این استدلال که اگر دخترکش نیمه شب بابا را بخواهد او در خانه نباشد…
افتخار باید نمود به چنین امام مهربان و غمخوار امت که نمایندگان خود را برای رسیدگى به امور مردم اینگونه دستور مى دهند.او خود هیچکس را از نظر دور نداشته و به فکر آحاد از مردم بوده و الطاف خویش شامل حالشان نموده و برایشان دعا مى فرمایند.مگر اجداد بزرگوارش،شبانه و ناشناس،فقرا و مساکین را نمى نواخته اند و رسیدگى نمى نموده اند؟ او از تبار همان امامان است و “کریم من اولاد الکرام ” است…
نکته دیگر در این توقیع،عبارت طوفانی “نحن ننصرک”است.نماینده امام باید از کارهای دشوار نهراسد و بداند که پشتوانه اش نصرت امام است.نباید در سختى ها کم بیاورد و در انجام وظیفه کوتاهى کند و به اصطلاح بداند که پشتش به کوه قاف است و حجه الله و خلیفه الله او را یارى خواهند نمود. لذا بى هیچ تردید و قصورى،خود را در اختیار مردم قرار داده و برای حل مشکلات آنها اقدام نماید و بداند یاری امام خواهد رسید اگر او کوشا و امیدوار و متمسک به آقا و مولا و اربابش باشد…
