بخش هايي از زندگى مرا زيارت تشكيل مى دهد.زيارت، ديدار است ؛ يك حضور و ديدارى معنوى است با پيشوايان از دنيا رفته همچون مزار شريف پيامبر(ص)، حضور ...
بعد از پيامبر(ص)، مواليان(سروران ) من، اهل بيت آن حضرت اند و من به دستور خدا و پيامبر قرآن، ولايت و سرورى ايشان را پذيرفته ام و پيوند ...
من قدردان حق داران خود هستم و نمى توانم نسبت به كسانى كه حق يا حقوقى بر من دارند، بى تفاوت باشم و وظايفم را نسبت به ...
الگوى شخصيتى من، پيامبراكرم(ص) است.انسان، به اخلاق است كه انسان است وگرنه انسان نيست آنكس كه چهره آدمى دارد اما از آدميت نشانى ندارد. صفات درونى و بيرونى انسان ...
من يك منتظرم؛منتظر آينده اى درخشان كه خدايم وعده داده است! اميد به فرداي روشن، جانم را طراوت مى دهد. عنصر اميد را از پهنه زندگى انسان حذف كنيد، ...
من بر پيمانم با مولاي خود، استوارم و به عهد خود وفادارم! وفاي به عهد، يك صفت الاهى است:"آيا كسى پای بندتر و وفادارتر از خدا به پيمانش هست؟!١"؛ ...
امروز، من امام و مولاى خود را حضرت مهدى(ع) مى دانم:دوازدهمين امام از نسل اميرمومنان على(ع)و حضرت زهرا(س). آن امام همام در سال٢٥٥هجرى متولد شدند.پدرشان امام يازدهم ...
من وجود رهبرى الاهى را پس از نبوت با اعتقاد به امامت، ادامه دار باور دارم. من به امامان معصوم براي تبليغ و تبيين دين و قرآن ...
كتاب دين من قرآن است: يك معجزه جاويد! يك ادعا فرا روي تاريخ ! يك مبارز طلبى بزرگ! يك تحدّي آشكار و بدون زمان! اين معجزه، چون از جنس ...