به سان رشته کلافی زعرش تا دل غار
کشیده بود مگر روح روشنائی پر
ندا دمید “محمد”،توکیستی؟
جبرئیل بخوان! به لرزه در افتاد مرد را پیکر
فرشته بود عیان هر کجا که می نگریست
بدین ندا که محمد ! تویی پیام آور!
عید مبعث، از بزرگترین اعیاد اسلامی و سالروز برگزیده شدن حضرت محمد(ص) به پیامبری است و از مهمترین رویدادهای تاریخ اسلام بهشمار میرود. مراسم جشن عید مبعث در بسیاری از کشورهای مسلمان، از جمله در آسیا، اروپا و آفریقا برگزار میشود و مسلمانان این مناسبت را گرامی میدارند زیرا آغاز یک تحول عظیم در تاریخ بشریت با طلوع و ظهور دین اسلام است.
خود پیامبر این برانگیختگی را چنین بیان نمود: “جبرئیل با نوشتهای از دیبا نزد من آمد و گفت بخوان. گفتم خوانا نیستم. پس مرا چنان فشرد که پنداشتم به مرگ نزدیک شده ام. سپس مرا رها کرد و گفت بخوان. گفتم خوانا نیستم. باز مرا چنان فشرد که پنداشتم حال مرگ است. سپس مرا رها ساخت و گفت بخوان. گفتم چه بخوانم؟ گفت: “بخوان به نام پروردگارت که آفرید. انسان را از خون بسته آفرید. بخوان و پروردگار تو کریمترین است؛ همانکس که بهوسیلهٔ قلم آنچه را انسان نمیدانست به او آموخت:« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ. خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ. اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ. الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ. عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ… ». [1]
پس آن را خواندم. سپس مرا رها کرد و از نزد من بازگشت درحالیکه گویی این آیات، چون نوشتهای، بهدرستی، در دل من نقش بسته بود. پس بیرون آمدم و آنگاه که در میان کوه رسیدم، آوازی از آسمان شنیدم که میگفت ای محمد، تو پیامبر خدایی و من جبرئیلم. [2]
محل بعثت را غار حرا در کوه نور مکه در ۲۷ رجب نوشته اند که به عنوان عید مبعث شناخته میشود و جشنها و احتفال هایی به همین مناسبت برگزار میگردد و در بعضی کشورها تعطیل رسمی است و در ایران تمبر یادبود برای آن چاپ و منتشر شده است.بعثت پیامبر اسلام (ص)، نقطه عطف تاریخ بشریت و آغازگر دین مبین اسلام برای هدایت انسانها به سوی نور، توحید و ارزشهای اخلاقی است.
اهمیت و ابعاد بعثت را می توان در این موارد بیان کرد:
خود او می فرمود:« من برای تکمیل مکارم و نیکیهای اخلاقی مبعوث شدم ». [3]
امام علی(ع) نیز فرمود:« خدا پیامبر را هنگامی فرستاد که رشته هدایت با انقطاع وحی و گذشت زمان از پیامبران پیشین گسسته بود؛انسانها در خوابی طولانی و غفلتی عمیق فرو رفته بودند؛ فتنهها بالا گرفته، کارها آشفته و آتش جنگها شعلهور شده بود؛ نور حقیقت در دنیا به خاموشی گراییده بود و چهره فریبنده دنیا آشکار شده بود». [4]
________
