بخوانیم این تصویر زیبا و شاعرانه را از شب میلاد پیامبر رحمت تا کمی با حال و هوا و عطر ملکوتی آن شب، دلشاد شویم:
زمین و آسمان مکه آن شب نور باران بود و موج عطر گل در پرنیان باد می پیچید…
همه سیارهها در گوش هم آهسته میگفتند که
امشب نیمه شب، خورشید میتابد
ز شرق آفرینش اختر امیّد میتابد
در آن حال «آمنه» در عالم سرگشتگی میدید
به بام خانهاش بس آبشار نور میبارد و هر دم یک ستاره در سرایش میچکد رنگین و نورانی …
دو چشمش برق زد تا دید رخشان چهر احمد را
شنید از هر کران عطر دلاویز محمد را
سپس بشنید این گفتار وحی آمیز
الا ای آمنه! ای مادر پیغمبر خاتم!
سرایت خانه توحید ما باد و مشیّد باد
سعادت همره جان تو و جان محمد باد
بدو بخشیدهایم ای آمنه، ای مادر تقوا!
صدای دلکش «داود» و حب «دانیال» و عصمت «یحیی»
به فرزند تو بخشیدیم: کردار «خلیل» و قول «اسماعیل» و حسن چهره« یوسف »
شکیبِ «موسی عمران» و زهد و عفت «عیسی»
بدو دادیم خُلق «آدم» و نیروی «نوح» و طاعت «یونس»
وقار و صولت «الیاس» و صبر بیحد «ایوب»
بُوَد فرزند تو یکتا، بود دلبند تو محبوب ، سراسر پاک… سراپا خوب…[1]
در دهه دوم ماه ربیع الاول (دوازدهم یا هفدهم) سال عام الفیل (۵۷۰ میلادی) در خانهای در مکه و در نزدیکی شعب ابیطالب به دنیا آمد.
پدرش عبدالله بن عبدالمطّلب بن هاشم بن عبدمَناف بن قُصَیّ بن کِلاب و از تیره بنیهاشم، در قبیله قریش بود.
مادرش، آمنه بنت وهب از تیره بنیزهره از از همان قبیله قریش بود. بسیاری از عالمان،بر ایمان و حنیف بودن پدر، مادر و اجداد رسول خدا از دودمان پیامبران تا ابراهیم و تا آدم، اتفاق نظر دارند.
نیاکان پیامبر در شهر مکه، از خاندان شریف و بزرگوار محسوب میشدند و مورد احترام اهل مکه بودند، و از مناصب مهمی برخوردار بودند.
از این مناصب مهمی چون تولیت و کلیدداری کعبه، سقایت و رقادت (یعنی تهیه آب و غذا برای حاجیان) در ایام حج، ریاست مکه و پرچمداری و فرماندهی سپاه، برخوردار بودند.
خود ایشان فرمود: «من نتیجه دعای پدرم ابراهیم هستم. از آنجا که چون ابراهیم خانه کعبه را بنا کرد، دعا نمود و چند حاجت از خدا خواست از جمله اینکه :
خدایا، این شهر را در امان قرار بده و بر ایشان پیامبری از میان خودشان برانگیز که آیات تو را بر ایشان بخواند و کتاب و حکمت را به ایشان بیاموزد…». [2]
این دعای ابراهیم مستجاب شد و خداوند پیامبر را همان پیامبری قرار داد که او خواسته بود.
مورخان و سیرهنگاران به وقوع حوادثی مهم در شب میلاد پیامبر اسلام اشاره دارند که نشان از اهمیت این ولادت خجسته دارد.
در آن شب ۱۴ برج از ایوان کسری فرو ریخت، آتشکده فارس که هزار سال آتش آن افروخته بود خاموش شد و رخداد های دیگر که نشان از عظمت این مولود گرامی داشت. [3]
