شما اگر کسى را دوست داشته باشید، به بهانه های مختلف برایش هدیه مى برید و یادش مى کنید و از این طریق پیوندتان را با او مستحکم تر مى کنید.اگر این دوست، دوستى معنوى و پیشوائى الاهى باشد، هدیه هاى معنوى و الاهى را پیش مى فرستید همچون ذکر و نماز و دعا و قرآن و زیارت حج و مشاهد مشرفه و دستگیرى از نیازمندان و هدایت گمگشتگان و همه امور خیرى که پسند خدای سبحان است. آیا نمى خواهید پیوندتان را با مولاى زمان، حضرت صاحب الزمان(ع) با این هدیه هاى معنوى، قوى تر نمائید؟ انجام این امور معنوى، به نیابت از ایشان توصیه شده است. حتى مى توانید کلیه اعمال مستحبی خود را به نیابت از ایشان انجام دهید که آثار شگفت و بسیار ارزشمندى دارد و اشخاص زیادى از این طریق به نتایج خوبى رسیده اند. امام کاظم(ع) در پاسخ علی بن مغیره که در ماه رمضان به روح یکایک معصومین علیهم السّلام یک ختم قرآن هدیه می نمود، فرمودند:”پاداش تو به خاطر این کار آن است که با ایشان در روز قیامت باشی”١.
مُحال است شما کسی را دوست بدارید و در طریق دوستی او کوشا باشید و او به شما توجه نداشته باشد. محبت، دو طرفه است؛ اگر به یک محبوبی، مَحبّت پیدا کردید، آن محبوب هم محبّ شما خواهد شد و اندک اندک این دوستی، دو طرف را به هم می رساند. هر چه قدر هم که دوستی بالا برود، پیوند و اتصال محکم تر و فاصله و جدائى کمتر می شود. شما باید امام زمانتان را دوست بدارید. در هر مجلسی که نشستید، یاد او کنید و فضائلش را بگوئید و سعى کنید دل ها متوجه او نمائید؛ اسمش را ببرید ؛ دستگیرى ها و کراماتش را بگوئید؛ درباره اش دعا کنید. این ها اندک اندک شما را نسبت به آن حضرت مهربان تر می کند. در زمینه اعمال هم راه هاى زیادى وجود دارد ، یکى از آنها، بخشش مالى است.مى توانید با بذل مال در راه آن حضرت، ارادت تان را بیشتر نشان دهید. باید در راه امام زمان از پول گذشت. این موضوع تجربه شده است و بسیارى از این طریق نتیجه گرفته اند…
راه عملى دیگر نیابت در زیارات است .مثلاً می خواهی به زیارت شاهد مشرفه بروی؛ به نیابت از حضرت حجت علیه السّلام برو. فرض کنید امام زمان علیه السّلام به شما ماموریت داده اند که به نیابت از ایشان به زیارت جدّشان امام حسین یا امام رضا یا دیگر امامان علیهم السلام بروی، وقتى چنین کنى ، اولین اثرش این است که تو را راه می دهند. شما اگر حامل نامه ای از فرد بزرگی باشید، شما را با احترام می برند و به طور خصوصی هم پذیرایی می کنند. اگر ما نامه ای و نیابتی از ناحیه ی امام زمان برای بارگاه امیرالمؤمنین ، امام حسین، امام رضا و سایر ائمّه علیهم السّلام داشتیم، ملائکه استقبال می کنند که این فرد، نایب امام زمان علیه السّلام است و این عنوان نیابت یک شوکت و جلالی به شما می دهد که تا قرب بارگاه الاهی نیز شما را بالا می برند. به هر کدام از مَشاهد مشرّفه و عتبات و امام زاده گان ، حتّی زیارت اهل قبور از علما و اخیار و ابرار و مؤمنین که می خواهید بروید به نیابت از امام زمان علیه السّلام بروید. فاتحه و توحید را براى اهل قبور به نیابت از حضرت بخوانید؛برای ایشان صبح و شام صدقه بدهید اگر چه کم باشد؛صله رحم مى کنید، به نیابت از ایشان انجام دهید و همچنین سایر امور مستحبى…
امام جواد علیه السّلام در جواب موسی بن قاسم – که در ایّام حج به نیابت از یکایک معصومین علیهم السّلام طواف انجام داده بود- فرمود: چنین کارى را بیشتر انجام بده زیرا این کار از اینکه براى خودت آن را انجام دهى، برتر است”٢. در زیارت آل یس- که از جانب خود آن حضرت آمده است- به ایشان عرض می کنیم: “اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا بابَ الله وَ دَیّانَ دینِه”، سلام بر تو ای باب و دَرِ خدا و نگهبان دین او؛.امیرالمؤمنین علیه السّلام نیز در وصف برخی از شؤون الاهی خویش فرمودند:”أنَا یَدُ اللهِ المبسوطهُ علی عباده بالرّحمه و المَغفره”،من دست گشاده خدا هستم که به سوی بندگانش به رحمت و مغفرت باز شده است٣. چنین کسى وقتى ببیند شما به یاد او خدمتى انجام دادى، حتما جبران مى کند. بهترین جبران آن حضرت هم این است که آن حضرت براى شما دست به دعا مى شود و دعاى ایشان در بارگاه الاهى از دعاى خود شما، موثرتر است و به اجابت، نزدیک تر و موجب حسن عاقبت شما مى گردد…
————
١. الکافى،٣١۴/۴. ٢.همان. ٣.التوحید/١۶۵.
