“یهود و نصاری گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم(وَ قالَتِ الْیهُودُ وَ النَّصاری نَحْنُ أَبْناءُ اللّهِ وَ أَحِبّاؤُهُ)؛ یهود،به پیروان موساى پیامبر و نصارىٰ به پیروان عیسای پیامبر گفته مى شود.بنی اسرائیل(فرزندان اسرائیل)از تبار یعقوب هستند که اسرائیل (به معناى بنده خدا معادل عبدالله )نام دوم یا لقب او بود. سبب نام گذاری ایشان به یهود ،انتساب به جدّشان “یهودا” چهارمین فرزند یعقوب که اسرائیل نام گذاری میشدند،بوده که از آن پس تمام نسل یعقوب، یهودا خوانده شدند. قوم یهود به خاطر رفتارهاى بد خود در بدترین شرایط بودند تا اینکه، به گزارش قرآن خداوند توسط موسى آنها را نجات داد:”(به خاطر بیاورید)هنگامی را که موسی به قومش گفت: نعمت خدا بر خود را به یادداشته باشید، زمانی که شما را از (چنگال) آل فرعون رهایی بخشید که به بدترین وجهی عذاب تان می کردند:پسرانتان را سر می بریدند و زنانتان را ( برای کنیزى) زنده نگه می داشتند و این، آزمایش بزرگی از طرف پروردگارتان برای شما بود”٢…
قوم یهود،بسیار مغرور، بهانه گیر و از خود راضى بوده و پیامبر خود موسی(ع)را به بهانه هاى متعدد مثل درخواست مائده آسمانى، تقاضاى دیدن خدا،داشتن بت و…بسیار آزردند:”هنگامی که موسی به قومش گفت: ای قوم من! چرا مرا آزار می دهید با اینکه می دانید من فرستاده خدا به سوی شما هستم؟!٣”؛تا آنکه خداوند فرمود:”به خاطر پیمان شکنی، آنها را از رحمت خویش دور ساختیم و دلهای آنان را سخت نمودیم”؛جسارت آنها تا بدانجا رسید که به تحریف کتاب خدا هم پرداختند:”سخنان ( خدا ) را از موضعش تحریف می کنند”۵؛این سرکشى ها موجب شد خداوند آنها را گوشمالى دهد:”ما به بنی اسرائیل در کتاب ( تورات ) اعلام کردیم که دوبار در زمین فساد خواهید کرد و برتری جویی بزرگی خواهید نمود. هنگامی که نخستین وعده فرا رسد، گروهی از بندگان پیکار جوی خود را بر ضد شما بر می انگیزیم ( تا آنجا که به دنبال شما)خانه ها را جست وجو می کنند و این وعده ای است قطعی”۶؛و نیز:”مُهر ذلّت و نیاز بر پیشانی آنها زده شد و باز گرفتار خشم خدایی شدند؛ چون آنان به آیات الهی، کفر می ورزیدند و پیامبران را به ناحق می کشتند، زیرا که گناهکار و متجاوز بودند”٧…
پس از ظهور اسلام،یهودیان با اینکه منتظر دین جدید بودند اما شدیدترین دشمنى ها را با پیامبر(ص) و مومنان به او داشتند تا آنجا که خداوند در توصیف آنها فرمود:”به طور مسلّم ( ای پیامبر ) دشمن ترین مردم نسبت به مؤمنان را، یهود و مشرکان خواهی یافت”٨.بعضى از آنها به ظاهر اسلام آوردند اما مشغول توطئه علیه اسلام بودند،از جمله این توطئه ها ساخت مسجد ضرار بود براى مقابله با مسجد پیامبر:”( گروه دیگر از آنها ) کسانی هستند که مسجدی ساختند برای زیان رساندن ( به مسلمانان ) و ( تقویت ) کفر، و تفرقه افکنی میان مؤمنان که کمینگاهی بود برای کسی که از پیش، با خدا و پیامبرش مبارزه کرده بود“٩؛و دیگر تهدید مسلمانان به اخراج از مدینه و آواره شدن آنها:”می گویند اگر به مدینه بازگردیم، عزیزان، ذلیلان را از آنجا بیرون می کنند”!١٠؛و یا تصمیم به محاصره اقتصادى مسلمین:”آنها کسانی هستند که می گویند به افرادی که نزد رسول خدا هستند انفاق نکنید تا پراکنده شوند”١١و این رفتارها را به قصد تسلیم مسلمین دنبال مى کردند:”(اى پیامبر) هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، تا ( به طور کامل، تسلیم خواسته های آنها شوی و ) از ایین آنان، پیروی کنی. بگو هدایت، تنها هدایت خداست”١٢…
خداوند این گروه مظلوم و ستمدیده را که جز بردگى، اسارت و ذلت چیزى نداشتند توسط حضرت موسى (ع)از چنگال گروه ظالم و ستمگر فرعونى نجات داد اما آنها نه تنها شکرگزار و قدردان نبودند بلکه راه کفر، لجاجت و عناد را در پیش گرفتند و تمام عهدهایى را که خداوند از آنها گرفت (پرستش خداوند یگانه، نیکى به پدر، مادر، بستگان، یتیمان و مستمندان، گفتار نیک و خوشرفتارى با مردم، بر پا داشتن نماز و اداى زکات، دورى از اذیت و آزار و خونریزى، قبول رسالت پیامبران الهى)١٣ را زیر پا گذاشتند و براى خداوند شریک قائل شدند١۴و سخنان شرک آلود نسبت به خداوند گفتند١۵و دست خدا را بسته دانستند١۶؛ بادیدن آن همه معجزات باز گوساله پرست شدند و از جهاد سرپیچى نمودند و در مورد روز سبت خیانت کردند و لذا به عذاب هائى دچار شدند.آنها زمان پیامبر(ص) هم به عهدهاى خود وفادار نبودند و مشکلات زیادى براى مسلمین آفریده و همچنان مى آفرینند.اما قرآن همه یهود را یکسان ندانسته و مى فرماید:”آنها همه یکسان نیستند؛از اهل کتاب جمعیتى هستند که (به حق و ایمان) قیام مىکنند و پیوسته در اوقات شب، آیات خدا را مىخوانند در حالى که سجده مىنمایند، به خدا و روز دیگر ایمان مىآورند”١٧ و “از اهل کتاب کسانى هستند که به خدا و آنچه بر شما نازل شده و آنچه بر خودشان نازل گردیده ایمان دارند و در برابر (فرمان) خدا خاضع اند و آیات خدا را به بهاى ناچیزى نمىفروشند؛پاداش آنها نزد پروردگارشان است؛همانا خداوند سریع الحساب است”١٨…
————————-
١.مائده/١٨.
٢.ابراهیم/۶.
٣.صف/۵.
۴و۵.مائده/١٣.
۶.إسراء/۴و۵.
٧.بقره/۶١.
٨.مائده/٨٢.
٩.توبه/١٠٧.
١٠.منافقون/٨.
١١.منافقون/٧.
١٢.بقره/١٢٠.
١٣.بقره/٨٣ و٨۴.
١۴.توبه/٣٠.
١۵و١۶.مائده/۶۴-۶٠.
١٧.آل عمران/١١٣.
١٨.آل عمران/١٩٩.