مهدى،مستندساز بود و عضو انجمن فیلم سازان کوتاه و چند جایزه جهانى را در کارنامه داشت.او رسالت فیلم سازان متعهد را اینگونه بیان کرد: وفادارى به واقعیت ، تسلیم در برابر حقیقت و نشر ایمان و معنویت.نزدیک ١٣٠ سال قبل(در١٨٩٠) که صنعت سینما به وجود آمد، کاملاً تفننى بود اما دو سه دهه بعد استودیوهای شش گانه هالیوود در حومه شهر لس آنجلس ساخته شد و تا سی سال بعد،حاکم مطلق این صنعت بود. صاحبان این کمپانی ها، یهودی و از مهاجرین اروپای شرقی بودند: برادران وارنر، ساموئل گلدن، لویی مایر، کارل لمله، ادولف زوکر و ویلیام فاکس که از هر چیزی برای موفقیت فیلم هایشان استفاده می کردند چون استفاده ابزاری از زنان، سیستم ستاره سازی، طرح و ساخت موضوعات غیر اخلاقی، خشونت، اسطوره سازی، ترویج خرافات و جادو و…سیاستمداران آمریکایی نیز برای اینکه مدیریت افکار عمومی را در اختیارگیرند، از این صنعت خوب استفاده کردند زیرا بدون مدیریت افکار عمومی نمى توانستند راهبردهاى خود را به جلو برند و بر جهان سلطه پیدا کنند…
گفتم:چگونه هالیوود اسلام ستیز شد؟ گفت:ابتدا مخالفان امریکا را در جناح شیطان و شرّ یا آنتاگونیست معرفى کرده افکار عمومى را آماده جنگ علیه آنها مثل جنگ ویتنام نمود ؛سپس شوروى را شرّمطلق نامید و تا سالها افکار عمومى را در تقابل با کمونیسم قرار داد.بعد از فروپاشى شوروى و با گسترش موج بیداری اسلامی، سمت گیری هالیوود بیشتر به سمت اسلام و مسلمانان تغییر جهت داد، لذا فیلم ها و حتى بازى هایی ساخته می شود که در آنها انسان هایی با عقاید، آداب و ظاهر اسلامى منافع آمریکا را به خطر می اندازند که داراى چهره هاى کریه المنظر، بی رحم و تروریست به تصویر کشیده می شود. نظریه پردازانى چون ساموئل هانتیگتون که زمانی مشاور سیاست خارجی کلینتون بود نیز با کتاب «برخورد تمدن ها و بازسازی نظم جهانی» یاور آنان شد که رویارویی اصلی را بین دو تمدن اسلام و غرب اعلام نمود و حوادث 11 سپتامبر را تاییدى بر نظریه خود گرفت .این دیدگاه دستمایه هالیوود شد و فیلم ترمیناتور٢ ساخته شد که در آن نیروهای خیر بر ماشین ها که شر بودند غلبه پیدا کردند. همین مضمون در فیلم «دروغ های حقیقی» تکرار شد اما این بار به جای ماشین ها، مسلمانان نیروی شر هستند که در مقابل آرنولد (قهرمان اصلی فیلم) قرار می گیرند که نیروهای شر و تروریست جز مسلمانان نیستند…
گفتم:اصولاً عقائد صهیونیست ها،زدودن دین و رواج باورهای غلط و خرافی در میان افکار مردم است تا بتوانند طبق پروتکل هاى خود بر جهان مسلط شوند. همین امر حجم گستردهای از فیلمهای ظاهرا دینی(ولی در باطن خرافی)را در تاریخ سینمای جهان پدید آورده است، همچون باور خرافی یهود نسبت به مفهوم شیطان که با قدرتی مخوف و ویرانگر در برابر اراده پروردگار قد علم میکند و با کمک پیروانش نسل آدمی را در معرض نابودی قرار میدهد و انسان بدون پناه در چنگال شیطان اسیر شده و هیچ امدادی از جانب پروردگار به او نمیرسد. این باور خرافى دستمایه آثار سینمایی متعددی قرار گرفته چون:”جن گیر”،”طالع نحس”،”پایان روزگار”و”وکیل مدافع شیطان”…از دیگر خرافههای صهیونیستی که به سینما راه یافته: “افسانه آخر الزمان” و پیشگوییهای مربوط به آن است که در فیلمهایی نظیر: “نوستراداموس”، “آرماگدون” و “روز استقلال” ردپایی از آن میتوان یافت که بر اساس این افسانه، فاجعهای عظیم حیات بشری را تهدید خواهد کرد و آخرین نبرد خیر و شر در جغرافیای خاصی از زمین به وقوع خواهد پیوست. وسعت فاجعه آن قدر است که انسانها از مقابله با آن در میمانند و ناامیدانه به هوشمندترین و شجاعترین نژاد بشری(یعنی آمریکاییها) پناه میبرند..!
خرافه دیگری که صهیونیستها در قالب سینمایی به آن پرداخته اند موضوع«ظهور ناجی» و «سفر به سرزمین موعود» است. اما ناجی این قبیل فیلم ها آن منجی نیست که بشریت در انتظار اوست.آنها با تبلیغ عرفان های سکولار و بدون خدای شرقی که انحراف از مسیر خدای واقعی است و با تهاجم فرهنگی و مقابله با مسلمانان از طریق ترویج ارزشهای مادی گرایانه مثل انحرافات جنسی، خشونت و جادوگری و نیز تروریست جلوه دادن مسلمانان در فیلم هایی همچون محاصره و دروغهای حقیقی و برتر جلوه دادن یهودیان و قوانین آنها در تمام عرصه ها و تحقیر ادیان اسلام و مسیحی مثل فیلم دختر راهبه و یا فیلم هایی که علیه مسلمانان می سازند مثل فیلم کشتی های بلند، ماه، سحر و هدیه ؛ترسیم چهره ای اهریمنی یا مضحک از مسلمانان و سست کردن آنان در باورهای خود و تزلزل نسبت به مبانى دینی و شعائر مذهبی و دو رشدن از هویت اسلامی شان…فیلم ساز مسلمان با ساخت فیلم هاى متعدد (اگر چه فیلم هاى کوتاه و کم هزینه اما هنرى) باید اسلام رحمانى و آرمان عدالت گستر مهدوى را به جهانیان معرفى نموده و در قلب بینندگان جهانى نفوذ کند که تجربه نشان داده این شیوه به دلیل صداقت و مطابقت با فطرت انسان ها را مجذوب خود خواهد نمود…
