تازه مسلمان بود و مى خواست حقانیت مذهب اهل البیت (ع)را در سخن پیامبر برایش بیان کنم.گفتم:چهار نمونه از سخنان مشهور پیامبر اکرم (ص) را بر مى شمرم: یکم “حدیث منزلت” است.این حدیث از احادیث مشهور پیامبر و مورد قبولِ عالمان و محدثان بزرگ است که اثبات جانشینی حضرت علی(ع) و نیز برتری موقعیت ایشان بر دیگر اصحاب دارد.این حدیث جایگاه على علیه السلام را نسبت به پیامبر همانند جایگاه هارون نسبت به موسى معرفى مى نماید و در مناسبتهای مختلف از پیامبر (ص) شنیده شده که مهمترین آنها در جنگ تبوک است. مشهورترین نقل این حدیث آن است که پیامبر اکرم (ص) خطاب به علی (ع) فرمود: تو براى من به منزله هارون براى موسى هستى بجز آنکه پس از من پیامبرى نخواهد بود(أَنْتَ مِنّی بِمَنزلهِ هارونَ مِنْ مُوسى إلّاأنـّه لانَبیّ بَعدی). هارون،شریک رسالت وبرادر و جانشین و دومین شخصیت پس از موسى و عالم ترین و محبوب ترین نزد خدا و موسى بود و على علیه السلام همین رتبه را نزد خدا و پیامبر(ص)داشت لذا حائز مقام جانشینى و امامت گشت…
گفت:بعدى را بفرمایید.گفتم:دوم “حدیث حق”است.پیامبر اکرم(ص)به على علیه السلام فرمود:على با حق است و حق با على است،هر کجا که مى خواهد باشد(علىٌّ مع الحق و الحق مع علىّ حیث دار).در بیانى دیگر بطور دعائى فرمودند:خدایا حق را با على قرار بده هر جا که باشد(اللهم ادر الحق مع علی حیث دار).فخر رازی از مفسران نامدار اهلسنت میگوید:هر که در دین خود به علی بن ابی طالب اقتدا کند به درستی که او هدایت شده است.آرى،مقام امامت و پیشوائى امت باید به عهده کسى باشد که مدار حق باشد ؛حق بر وجود او دور بزند؛ سخن و عملش مصداق حق باشد؛ در فتنه ها و مواقع شبهه ،با دیدن او راه حق را بشناسند به سوى او آیند.کسی باشد که جدا شدن از او،جدا شدن از حق و پیامبر و قرآن باشد.این حدیث هم دلالت بر امامت و جانشینى على(ع)دارد…
گفت:سوم؟ گفتم: سوم ،حدیث نجوم است که به دو طریق نقل شده و هر دو را صحیح دانسته اند: نخست روایت ابن عباس است که پیامبر(ص) فرمود:ستارگان عامل امنیت برای اهل زمیناند از اینکه غرق شوند و اهل بیت من، عامل امنیت برای امت من هستند از اینکه دچار اختلاف شوند(النّجوم أمانٌ لأهل الأرض من الغرق و أهلُ بیتی أمانٌ لأمتی من الاختلاف). دیگری، روایتی است که به جابر بن عبدالله انصاری میرسد. در این روایت پیامبر اکرم(ص) در باره آیه شریفه “و إنّه لَعِلمٌ لِلسّاعه”مى فرمایند فرموده است: ستارگان مایۀ امنیت اهل آسمان هستند و چون بروند، به اهل آسمان آنچه وعده داده شده پیش میآید و آن آمدن قیامت است. بعد فرمودند: من مایۀ امنیت اصحابم هستم و وقتی بروم در میان آنها اختلاف میافتد. اما بدیلی از خود به یادگار میگذارم که اهل بیت من است. آنان مایۀ امان اهل زمین هستند. وقتی آنان نیز از روی زمین بروند، دنیا به پایان میرسد(النّجومُ أمانٌ لأهل السّمآء فإذا ذهبت أتاهم ما یوعدون، و أنا أمان لأصحابی ما کنتُ، فإذا ذهبتُ أتاهم ما یوعدون و أهل بیتی أمانٌ لأمّتی فإذا ذهب أهل بیتی أتاهم ما یوعدون)…
سخنان استوار و صریح پیامبر در مورد جانشینى خود، برایش جالب بود.گفتم اما حدیث چهارم:”من در میان شما امت دو چیز نفیس وزین و گرانبها باقی مى گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیت من، که این دو هرگز از همدیگر جدا نمی شوند تا وقتی که بر من نزد حوض کوثر وارد شوند(یعنی تا قیامت)؛ مادامی که شما به این دو متمسّک باشید هرگز گمراه نمی شوید و هرگز نخواهید لغزید(إنّی تارک فیکم الثّقلین کتاب الله و عترتی لن یفترقا حتّی یردا علی الحوض ما إن تمسّکتم بهما لن تضّلوا و لن تزّلوا). این حدیث شریف از متواترات احادیث در نزد شیعه و سنی است و هیچ تردیدی در صدور آن نیست. این حدیث شریف اهل بیت پیامبر را همراه همیشگى قرآن دانسته که هرگز از هم جدا نمى شوند و امت اسلامى براى گمراه نشدن باید از آن دو تبعیت نمایند و نیز نشان مى دهد که همیشه امامانى معصوم از نسل پیامبر خواهند بود تا امت را هدایت نمایند و مانع گمراهى و لغزش آنها شوند…
