صله مهدوى

 
 
 
 
 
رسم شیعیان در طول تاریخ  چنین بوده که بخشی از اموال خود را به عنوان “صله” به معصومین(ع) تقدیم نموده یا در مسیر مورد رضایت ایشان صرف می کرده اند و این اموال البته غیر از خمس و حقوق واجبی بوده که بر عهده آن هاست. از حضرت امام صادق(ع) نقل شده است که فرمودند:هیچ چیز نزد خدا محبوب تر از اختصاص دادن درهم ها برای امام(ع) نیست. و به درستی که خداوند [یک] درهم را برای او [اهداکننده] در بهشت، مانند کوه احد می گرداند. سپس آن حضرت(ع) فرمودند:خداوند در کتابش فرموده است: «من ذا الذی یقرض الله قرضاً حسناً فیضاعفه له أضعافاً کثیرهً؛یعنى چه کسی است که به خداوند وامی نیکو دهد تا خدا [عوض] آن وام را چندین برابر، بسیار سازد؟» به خدا سوگند که این در خصوصِ “صله امام” است…

 

هم چنین از ایشان نقل شده که فرمودند:همانا خداوند،به آنچه که در اختیار مردم است، نیاز ندارد بلکه  هر حقی که خداوند بر مردم دارد، از آن ولیّ اوست.از حضرت امام کاظم(ع) نیز درباره مفهوم آیه قرض الحسنه [کیست آنکه به خداوند قرض نیکویی بدهد تا او آن را برایش چندین برابر سازد و به آن کس پاداشی گرامی عطا نماید(من ذا الذی یقرض الله قرضاً حسناً فیضاعفه له و له أجرٌ کریمٌ)]فرمودند:درباره صله امام نازل شده است.یعنى این بخشش مال به امام ،در حکم وام دادن  به خداست که پاداش آن بسیار و چندین برابر خواهد بود.طبیعى است امام نیزاین هدایا و صله ها را براى کمک به نیازمندان و تبلیغ استفاده مى نمایند و این صله ها موجب تقویت دین حنیف خواهد شد…

 

در دوران غیبت امام عصر ارواحنا فداه چه بسیارند شیعیان و عاشقانی که بخشی از اموال خود را در راه ترویج وتبلیغ دین و هرآنچه به ولی زمان حضرت مهدی(ع) مربوط می شود ، اختصاص مى دهند چه به صورت یک شهریه ماهانه یا درصدى از حقوق یا درآمدهاى شغلى که براى خود مقرر مى دارند. این صله را یا به متولیان تبلیغات مهدوى مى دهند که پروژه هائی در این زمینه ها دارند یا خود در قالب تشکیل جلسات و مراسم مهدوى و اهداى کتاب و برنامه سازى رسانه اى مثل کلیپ ها و فیلم ها و سایت ها و دیگر برنامه هائى که تبلیغ مهدویت خواهد بود هزینه می کنند. با این صله ها مى توان هزاران پروژه هدایتى و تبلیغى را کلید زد و از این طریق جمعیت هاى انبوهى را با امام علیه السلام آشنا نمود یا پیوند ولائى آنها را با آن حضرت تقویت نمود… 

 

در این کار شریف(صله امام)، غنی و فقیر و مرد و زن یکسانند؛ جز این که ثروتمند به مقدار تواناییش تکلیف دارد و فقیر به مقدار استطاعت خود. وظیفه هر مؤمن منتظری است که بخشی از دارایی خود را برای امام زمانش(ع) هدیه کند.ائمه اطهار(ع) حکمت انجام این صله مبارک را تزکیه و پاکى و تعالى افراد بیان کرده اند و چنانچه شخصی گمان کند که امام(ع) به آنچه او می پردازد، نیاز دارد، به حیطه کفر وارد شده زیرا مردم نیازمند پذیرش صله خویش از جانب امام(ع) هستند و نه بالعکس.امام صادق(ع) خطاب به شیعیان فرمودند:صله آل محمد(ص) را از اموالتان وامگذارید. هر کس غنی است، به مقدار مکنتش و هر کس فقیر است به مقدار فقرش. پس هر که می خواهد خداوند مهم ترین خواسته اش را برآورد، باید که آل محمد(ص) و شیعیانشان را به وسیله آنچه از همه بیشتر به آن نیاز دارد، صله نماید. حضرت صاحب الامر(ع) با دست خط مبارک برای نائب اول خویش  مرقوم فرمودند:… اما اموال شما را نمی پذیرم مگر برای این که شما پاکیزه شوید. پس هر که می خواهد صله کند و هر که می خواهد قطع نماید که آنچه خداوند به ما عطا نموده بهتر از آن چیزی است که به شما داده است…

 

 

دین پژوه و پژوهشگر فلسفه