دوست شان دارم زیرا هرچه هستم و هرچه دارم و هرچه خواهم بود ، مدیون آنهایم.در مورد هریک از آنها باید بگویم : چون هستىِ من زهستىِ اوست/ تا هستم و هست دارمش دوست! نه فقط تا هستند بلکه اگر هم نباشند تا ابد دوست شان خواهم داشت… حق ندارم حتى یک أُف به آنها بگویم و آنها را برانم و باید با بیان زیبا با آنها سخن گویم، این را خدا فرموده است(ولا تقل لهما أُفٍ و لا تنهرهما و قل لهما قولاً معروفاً).احسان به آنها همسنگ و در ردیف عبودیت الاهى است(و قضى ربک لّا تعبدوا الّا الله و بالوالدین احساناً). آنها زندگى شان را وقف من کردند، اما من زندگى خود را وقف آنان نکردم؛ چگونه خواهم توانست از عهده شکر وسپاس آنها برآیم؟…
زمان به سرعت مى گذرد و روزگارى مى رسد که از نعمت وجود آنان محروم مى شویم آنگاه خواهیم فهمید چه گوهرهائى را از دست داده ایم. تا هستند قدرشان را بدانیم و خرسندشان کنیم.بگذاریم برایمان دعا کنند.آنها که به جائى رسیدند گفتند همه توفیقات شان مرهون دعاى والدین بوده است.بخاطر خرسندى آنان هم شده تلاش کنیم در دنیا انسان مفید و خدمتگزار و موثرى شویم چون همه آرزوى والدین،صالح شدن فرزندان است و هیچ چیز مثل ثمردهى و صلاح فرزندان آنها را خوشحال و خرسند نمى سازد.بکوشیم برایشان “باقیات صالحات” باشیم و پرونده اعمال آنها را با صالحاتى که انجام مى دهیم و برایشان مى فرستیم،پس از مرک،باز نگهداریم و افزون کنیم…
فرزندان ما بطور عملى باید تکریم والدین را از ما بیاموزند.ادب و احترام و خدمت خالصانه به والدین را بویژه در ایام ناتوانى و پیرى و بیمارى شان از ما ببینند تا بر همین سنت تربیت شوند.اوامرشان را اطاعت کنیم و خواسته هایشان را برآوریم.در بیمارى و پیرى،به تیمارشان بپردازیم و هرگز روترش نکنیم و خدمات خود را ضایع نسازیم. بخصوص مادر را بسیار تکریم کنیم.بزرگانى را سراغ داریم که هرگاه خدمت مادر مى رسیده اند بر پای آنها بوسه مى زده اند و برای خدمت به او از دیگر برادران و خواهران سبقت مى گرفته اند.همان گونه که در حیات تکریمشان مى کنید پس از مرگ نیز به یادشان بوده با دعا و زیارت و خیرات و نیابت در اعمال مستحبى،روحشان را بنوازیم…
امام عصر ارواحنا فداه،پدر امت هستند،این پدر را تکریم کنیم.تکریم این والد عظیم الشأن،یاورى ایشان در اهداف و ماموریت ها و برنامه هاست.این پدر بزرگوار از اینکه فرزندان شان اسیر منحرفان و معاندان شوند دلگیرمى شوند، تلاش کنیم با هدایت فرزندان امت،امام را خرسند سازیم.مقابله با افکار انحرافى فرقه هاى ضاله و دفع خطر آنها از سر مردم،خشنود سازى حجت خداست.آموزش معالم دین به نوجوانان و جوانان و تربیت آنها برای خدمتگزارى و مرزبانى، خوشحال کردن این والد معظم است.دستگیرى از ضعیفان و رسیدگى به توانخواهان و بیماران و دردمندان به نیابت از این پدر مهربان،دعای آن بزرگوار را برای شما به دنبال دارد و کسی که در ادعیه زاکیه امام با این اعمال،راهى باز کرده باشد، به سعادت دنیا و آخرت دست یافته است…
