والدین برای فرزندان خود به دنبال بهترین ها هستند و به قدر توان در این راه مى کوشند:بهترین غذا،بهترین پوشاک، بهترین آموزشگاه،- و مهمتر از همه- بهترین مربیان…آری، مربیانى که از فرزندان آنها ،شخصیت هائى برجسته و مورد افتخار برای خانواده و اجتماع بسازد.خود این مربیان در کجا باید ساخته و پرداخته و بالنده شوند؟آموزگارانى که خود مهذب و فرهیخته نشده باشند چگونه خواهند توانست،دست پروردگانى مهذب و فرهیخته داشته باشند؟ خوب گفته اند که “فاقد شیئ، هرگز معطی شیئ نمى شود”.جامى نیز گفته است:: ذات نایافته از هستى بخش/چون تواند که بود هستى بخش؟/ خشک ابری که بود ز آب، تِهی/ ناید از وی صفت آب دِهی/ چون زهستیش نباشد اثرى/ چون به هستی رسد از وی دگری؟…
مربی آموزه های دینى، علاوه بر تسلط علمى به موضوع مورد آموزش، ویژگى های دیگرى نیز باید داشته باشد.او خود باید عامل به آن آموزه ها باشد وگرنه، از او نخواهند پذیرفت و نتیجه معکوس خواهد داشت.امیر مومنان علیه السلام فرمود:هر که خود را در مقام پیشوایى مردم قرار دهد باید پیش از تعلیم دیگران، به تعلیم خود بپردازد و پیش از آنکه به زبانش تربیت کند، با رفتار خود تربیت نماید و کسى که آموزگار و مربّى خود باشد بیشتر سزاوار بزرگداشت است تا آن که آموزگار و مربى دیگران است ! (مَن نَصَبَ نَفسَهُ للنّاسِ إماما فلیَبدأ بتَعلیمِ نَفسِهِ قَبلَ تَعلیمِ غَیرِهِ ، و لیَکُن تأدیبُهُ بسِیرَتِهِ قَبلَ تأدیبِهِ بلِسانِهِ ، و مُعَلِّمُ نَفسِهِ و مُؤدِّبُها أحَقُّ بالإجلالِ من مُعَلِّمِ النّاسِ و مُؤدِّبِهِم )…
مجامعى که به آموزش مربیان مى پردازند،بطور مضاعف باید به استانداردهاى تربیتى و دینى پای بفشرند تا خروجى آنها،چیزى شود که توان تربیت نسل جدید را داشته باشد.نسلى برخوردار از ادب و دانش و اخلاق؛نسلى فرهیخته و فروتن و خدمتگزار؛نسلى مؤدب به آداب دینى و عامل به فرائض الاهى.علاوه بر همه اینها،بتواند در ظرف و مختصات زمانى حاضر، زندگى کند و مفید واقع شود. پس خود مربى هم باید متناسب با شرایط روز، تربیت شود ؛ و مربیان این مربیان نیز خود باید آشنا به این امر باشند و مربی زمان آگاه تربیت نمایند…
از جمله ویژگى های مربیان دینى در روزگاران غیبت امام عصر ارواحنا فداه،این است که جان او در عشق به مولایش گداخته باشد تا شعاعى و پرتوى از این عشق بر جان شاگردانش بتابد و گرما و نور بخشد.مربیان دین آموز،نخست در نیت و سپس در عمل باید به مولاى خود متوسل و متمسک باشند تا با عنایات مهدوى، متربیان آنها، متدین و خدمتگزار بار آیند.زمانه پرآشوب و رسانه های اغواگر و جریان های گمراه ساز آن چنان در این عصر فراوانند که مربى هر چقدر هم که توان داشته باشد حریف آنها نیست ؛بلکه باید توفیقات الاهى و عنایات مهدوی همراه شود تا تلاش های مربى به برگ و بار بنشیند و این فرایند با کمک حجه الله به موفقیت منتهى شود…
