“سوگند به قلم و آنچه مى نویسند…”؛ این ارج والایی است که خدای بزرگ برای اهمیت قلم و نگاشته هایى که از آن مى تراود،قائل شده است:”بسم الله الرحمن الرحیم*ن *والقلم و مایسطرون…”. قدرت قلم اگر بیشتر از قدرت بیان نباشد،کمتر نیست و به زعم بسیارى، به لحاظ گستره پخش و امکان ماندگارى و بسترآماده برای انواع اشکال هنری و رسانه اى،بسیار قوی تر و تأثیرگذارتر است.یک لحظه تصور کنید اگر نوشتن حذف مى شد چطور چرخ همه اموزش ها و مدارس و دانشگاه ها و رسانه ها و شبکه هاى اجتماعى و ارتباطات نوشتارى و روزنامه ها و نشریات و کتاب ها و کتابخانه ها و تبادلات علمى و انتظامات نامه نگارى و بخشنامه اى و اسناد اداری و…از کار مى افتاد! نگارش ،بخصوص در جهان امروز، عنصر مهم حیات فردی و اجتماعى شده است و بدون آن زندگى امروزین در فضاها و شرایط جدید،امکان پذیر نیست…
مهارت نویسندگى، مثل سایر مهارت ها، آموختنى است بویژه اگر از سالهای نوجوانى و جوانى آغاز شود.وجود مربیان زبردست و ماهر و اهل قلم که تسلط به فنون آموزش هم داشته باشند،در تربیت نویسندگان جوان،نقش اساسى ایفا مى کند.تشویق نوقلمان و اهدای جوایز به آنهاموقعى که آثاری پدید مى آورند برای تداوم کارشان و ادامه این راه موثر است.ایجاد بستر برای درج آثار آنها در تریبون های عمومى،شوق آنها را افزون مى کند.ایجاد انگیزه معنوى برای نوشتن و نه قلم به مزدی،بسیار مهم است.معرفى نویسندگان آزاده و اسوه های اهل قلم در گذشته و حال برای الگو برداری نویسندگان جوان،ضرورى است.پرهیز از شهرت به هر قیمت و انگیزه هاى مادی نیز باید هماره به آنها یادآورى شود…
شیوه های آموزش نویسندگى هم تفاوت هائى پیدا کرده و متخصصان این فن،ابداعاتى داشته اند.علاقمند کردن افراد به نوشتن از طریق ثبت گزارش های کوتاه،دل نوشته ها و بیان عواطف که ساده ترین و عمومى ترین نوع نوشته هاست به جای ورود به آموزش هاى فنى و فنون بلاغى و آرایه های ادبى که فقط از هنرمندان محدود این فن ،ساخته است،از مشخصات این شیوه در آموزش های نویسندگى است.آموزش های تخصصی بعدى برای علاقمندان در شاخه های مختلف نویسندگى همچون داستان نویسى ،مقاله نویسى،نقد،طنز،نمایشنامه ، سناریو ،شعر،شیوه های پژوهش، ترجمه، ویرایش، ادبیات کودکان و نوجوانان و…خواهد آمد و نیازهای جامعه به هریک از آنها از طریق تربیت متخصصان تامین مى گردد.
در مرزبانى مهدوی،هم جنبه هاى عمومى این مهارت لازم است و هم جنبه های تخصصى آن.محتواهای علمى و اعتقادی مهدویت را باید از طریق انواع شکل های نگارشی به مخاطبان گوناگون از کودکان تا فرهیختگان و از شکل عمومى تا اشکال فنى و هنرى ، عرضه نمود. امروز برای تأمین خوراک رسانه ها،روزانه هزاران صفحه متن باید تدارک دید،برای تدوین درسنامه ها، کتاب های آموزشی و تبلیغى و تحقیقى،که بتوانند آموزه های دینى در حوزه مهدویت را توسعه دهند یا به به سم پراکنى های معاندان پاسخ دهند به صدها مرزبان نویسنده در همه عرصه ها نیازمندیم چنانکه دشمنان نیز بیکار ننوشته و با تربیت نویسنده،خوراک کافى برای انواع رسانه ها و اضلالات خود فراهم نموده و هجمه های پی در پى به آموزه های دینى و اعتقاد مهدوى ترتیب داده و مى دهند.مسئولیت ما ، بسیار سنگین است…
