اکنون که سخن از بهشت به میان آمد،از سروران بهشتى یاد کنیم که یکى از آنها وجود مسعود حضرت مهدى (ع)است.پیامبر(ص)فرمود:بدانید ما فرزندان عبدالمطلب بزرگان بهشت هستیم: من، على، جعفر، حمزه، حسن، حسین، فاطمه و مهدى.آن حضرت از نهایت زیبایی صورت و اندام برخوردار است، تا آنجا که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در باره او فرمود: «اَلْمَهْدِیُّ طَاوُوسُ اَهْلِ الْجَنَّهِ عَلَیْهِ جَلَابِیبُ النُّورِ»؛ مهدی(ع) طاووس اهل بهشت است که جامه هایی از نور او را در بر گرفته است.همچنین در باره چهره آن حضرت نیز فرمود:«اَلْمَهْدِیُّ مِنْ وُلْدِی وَجْهُهُ کَالْقَمَرِ الدُّرِّیِّ اللَّوْنُ لَوْنٌ عَرَبِیٌّ»مهدی از نسل من است، سیمایش چون ماه تابان و رنگش عربی (گندم گون) است.
