“…اما چگونگى بهره مندى از من در زمان غیبتم ، همچون سود بردن از خورشید است آنگاه که ابرها آن را از دیده ها پنهان نموده باشند ” (وأما وجه الانتفاع بی فی غیبتی فکالانتفاع بالشمس إذا غیبتها عن الابصار السحاب )…
این فرموده حضرت ولى عصر ارواحنا فداه در تشبیه نحوه بهره مندی مردم از ایشان در دوران غیبت به خورشید پشت ابر،چنان پر معنا و عمیق است که دانشمند فرزانه ای چون علامه مجلسی،پس از آنکه هشت وجه برای علل این تشبیه بر مى شمرد ،مى فرماید: من برای تو از این بهشت روحانى[تشبیه به خورشید پشت ابر]، هشت باب گشودم و خداوند به فضل خویش ،هشت باب دیگر بر من گشود که در عبارات نمى گنجد؛امیداست خداوند بر ما و شما در شناخت امامان،هزار باب بگشاید که از هر بابى،هزار باب دیگر گشوده شود!پیش تر ،پیامبر اکرم(ص)نیز در پاسخ این پرسش که آیا وجود حضرت مهدى(ع) فایده اى در عصر غیبتش دارد فرمود:”آرى سوگند به خدایى که مرا به نبوّت برگزید، مردم از نور رهبرى او در دوران غیبتش بهره مى گیرند همان گونه که از خورشید بهره مى گیرند آن هنگام که ابرها آن را بپوشانند ” ، که معلوم مى شود موضوع غیبت امام عصر(ع) از زمان پیامبر مطرح بوده و از
ایشان سوال مى نمودند و ایشان پاسخ مى داده اند (إی والذی بعثنى بالنبوه إنّهم ینتفعون به ، و یستضیئون بنور ولایته فى غیبته کانتفاع الناس بالشمس و إن جلّلها السحاب). جالب است بدانیم هم در بیان پیامبر با واژه “جلّلها” و هم در بیان امام با واژه “غیّبها” ، این ابرهایند که خورشید را مى پوشانند نه اینکه خورشید اقدامى برای پوشاندن خویش نموده باشد!
برای این تشبیه مفهوم به محسوس(غیبت به خورشید و ابر)،وجوهى ذکر شده است: این ابرهایند که خورشید را مى پوشانند ولى خود خورشید قصد پوشاندن خویش ندارد؛ خورشید از ورای ابرها همچنان به نور افشانى و گرما دهى مشغول است و لحظه ای از افاضه باز نمى ماند؛ گاهى از میان روزنه ای که در ابر پدید آید،کسانى مى توانند چهره خورشید را ببینند؛حجاب ابرها همیشگى نیستند و سرانجام عبور مى کنند و چهره خورشید نمایان مى گردد؛چشم ها توان نگاه مستقیم به خورشید را ندارند، ابرها گاهى این ضعف چشم را جبران مى کنند؛گاهى مصالح دیگری ایجاب مى کند خورشید برای مدتى پوشیده باشد؛وقتى خورشید در پشت ابرهاست،هرلحظه مردم منتظرند ابرها کنار رود و خورشید ظاهر شود؛مردم در هرحال از نور و انرژی خورشید بهره مى برند گاهى مسقیم و گاهى غیر مسقیم وقتى در حجاب ابرهاست؛خورشید ،هیچکس را از نور و افاضه خود محروم نمى سازد حتى مخالفان که او را منکرند و در حجاب از اویند…
وقتى بهره وری از امام با این تشبیه همراه مى شود، تلاش منکران و مخالفان برای بى فایده نشان دادن امام در دوران غیبت،بی اثر مى شود.مگر خورشید وقتى در ورای ابرهاست،بى اثر و بی فایده است؟!مگر نور و گرمادهى خورشید فقط در گرو آشکار بودن آن است؟! مگر خورشید، هماره پشت ابر مى ماند؟! مگر خورشید با انکار بعضى،منکران و کوران ، نابود مى شود؟! مگر خورشید گهگاهى از روزنه هائى خود را نشان نداده است؟! مگر خورشید در همه سرزمین ها پنهان بوده و همیشه تاریخ، خورشیدها در ابرها نهان بوده اند…؟!
پیام امام، نوید این است که نگران نباشید،خورشید هماره به شما نور و هدایت و فیض مى رساند حتى اگر از چشم های شما پنهان باشد؛شما تلاش کنید ابرهای تیره معاصى را کنار زنید تا چشمتان توفیق دیدن آفتاب تابناکش را پیدا کند...
