آیا شود که محبوبت را هنگام دعا، فراموش کنی و برایش دعا نکنى؟ آیا شود که گاه و بیگاه به او متوجه نشوی و بر او سلام و درود نگوئى؟ رسم محبت و مهر به تو چنین اجازه ای نخواهد داد و گرنه دعوی محبتت بی پایه خواهد نمود! ما را محبوبی است که محبوب خدا و پیامبران و امامان و همه اولیاء الله است، چگونه برای این عزیز، دعا نکنیم و بر او درود و سلام و صلوات نفرستیم؟ از آنجا که این محبت ، دوسویه است و او نیز به ما لطف و عنایت و مهر دارد اگر زبان ما الکن باشد و شیوه دعا و درود را ندانیم او خود آموزگار دعا و درود و صلوات ما می شود…
از تشرفات درس آموز، تشرف حسن بن وجناء به محضر حضرت ولی عصر ارواحنا فداه است…می گوید کنار کعبه ، زیر ناودان در سجده و تضرع و عبادت بودم که دیدم کسی مرا تکان می دهد و به نام صدا می زند که برخیز… برخاستم ، دیدم کنیزکی است زرد چهره و لاغر اندام که اشاره کرد همراهش بروم و رفتم تا به خانه ای که به بیت حضرت خدیجه سلام الله علیها معروف است رسیدیم.در آنجا در بالاخانه به محضر صاحب الزمان علیه السلام مشرف شدم.حضرتش مهربانى ها کرد و فرمود هرگز از من پنهان نبودی و همه جا در مناسک حج با تو بوده و در مشهد من بودی ،سپس دستور العمل هایی به من فرمودند و در آخر هم دفتری مرحمت نمودند که در آن دعا برای فرج و نیز صلوات بر آن حضرت بود و فرمودند اینگونه دعای فرج بخوان و بدین شیوه بر من درود فرست( دَفَعَ إلَیَّ دَفْتَراً فیهِ دُعاءُالْفَرَجِ وَ صَلاهٌ عَلَیْهِ، فَقالَ علیه السلام : فَبِهذا فَادْعُ )…
در میان دعاهای فرج، دعای “اللهم کن لولیک…” و در میان درود ها و صلوات ها،صلوات”سلام الله الکامل التام و صلواته الشامل العام…”از همه مشهورتر و مأثورتر است.مداومت بر این دو دعای فرج و صلوات و درود، نشانه آن محبت و مهر بی بدیل است که در دوستداران حضرتش، موج می زند و بوسیله آن به محبوب تقرب می یابند…البته دعاها و صلوات های دیگر نیز هستند که مأثورند و هریک شیرینی خاص خود را دارند و کام منتظران را با خواندن شان شیرین می کنند زیرا نام و یاد موعود محبوب، روح دوستداران را در هر تکرار، تازه تر و شاداب تر می کند…
چقدر این سخن زیباست که حضرت به حسن بن وجناء فرمودند :(هیچگاه در طول برگزاری مناسک حج،از ما مخفى نبودی و هماره با تو بودیم…)که نشان از نظارت و احاطه امام بر شیعیان و حمایت و عنایت و کرامت مهدوی دارد…
