سفر را دوست دارم! گردش، سیر و سفر و سیاحت یک نیاز انسان است تا هم نشاط گیرد، هم تجربه اندوزد، هم عبرت گیرد و هم دوستان جدیدی یابد.هم یاد بگیرد و هم یاد دهد و خود و جامعه و باورهایش را توسعه دهد. گردشگرى و جهانگردى،پلى میان فرهنگ هاست و انسان ها با عبور از این پل، خود و تجربه هاشان را فربه تر می کنند.امروز صنعت گردشگری قوی ترین جاذبه را دارد و اقتصاد مبتنى بر آن بخاطر سفرهای چند صد ملیونى گردشگران ، موتور محرک اشتغال و تبادل فرهنگى و مردم دوستى و پیوندهای ملى و فرا ملى به شمار است…
آنان که به تبلیغ و نشر فرهنگ اهتمام دارند هرچه بیشتر سفر روند، پخته تر و جهان دیده تر می شوند و راهکارهای موثرتری پیدا می کنند و در نسبت با کسانیکه از موطن خود پا فراتر نمی گذارند در رسیدن به هدف، توفیق بیشتری می یابند.بیشتر عالمان تأثیر گذار،اهل سفر و جهانگردی بوده اند.گسترش بی سابقه ادیان در گوشه و کنار جهان ، مرهون همین سفرهای متعدد از سوی مبلغان بوده است که یک نمونه آن ورود اسلام به جنوب شرق آسیا(اندونزی و مالزی و تایلند و …)است که گرایش چند صد ملیون انسان را نتیجه این سفرها شمرده اند…
سفر پیامبر(ص)به شام قبل از بعثت و سفر به طائف و هجرت به مدینه و توقف ایشان در «وادی حجر» و بیان رخدادهای قوم ثمود و نشان دادن آثار تاریخی قوم حضرت صالح، چشمهای که ناقه صالح آب میخورد و گور «ابیرغال» و نیز بازدید امیرمؤمنان از کاخ کسری، سرزمین براثا و بابل و نیز سفر امام مجتبی(ع) به روم و سفر امام باقر(ع) به شام و نمونههای دیگر همه گویای این واقعیت است که جهانگردی با انگیزه الهی مورد تأکید بوده بویژه که قرآن رسماً با عبارت”سیروا فى الارض” دستور به جهانگردی بمنظور عبرت آموزی داده و صفت “سائحون”(گردشگران) را جزو صفات مومنان شمرده است(التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ)…
جهانگردی مقدمه مناسبی برای انتقال و گسترش فرهنگ مهدویت و منجیباوری است.بسیار کسان وقتی با این فرهنگ آشنا می شوند به آن دل می دهند.از همین طریق مرزبانان مهدوى هم به سفرهای مهدوی رفته و می روند و هم در سفرهای عادی خویش به تبلیغ مهدوی پرداخته و نتایج شگفتى گرفته اند.هم توطئه موعود ستیزان را خنثى کرده اند و هم غافلان را با مولا پیوند داده اند.خود امام عصر ارواحنا فداه نیز بر اساس روایات در عصر غیبت، شرق و غرب عالم را درمینوردد و در میان همگان حضور دارد و آنان را سرپرستی میکند و به هنگام نیاز و اضطرار، یاری مینماید چنانکه در دوران حاکمیت نیز بر اساس روایات همچون ذوالقرنین به همه جای زمین سفر می کند.یاران امام نیز به منظور آشنایی با فرهنگها، تاریخ، جغرافیا و آداب و رسوم انسانها و سپس تبلیغ آنها از طریق همین آشنائى، با گردشگردی در کرانههای جهان، خود را آماده خدمت به حکومت جهانی او میکنند…
