“حالا دیگر عضو یک جامعه متمدن هستم و هرگز حاضر نیستم به عصر غارنشینى بر گردم”!
این سخن همه مردمى است که در شهرها و کلانشهرها،طعم تکنولوژی و پیشرفت دانش و رسانه و اینترنت و …را چشیده اند و هرگز نمی خواهند به عقب باز گردند.این عصر را عصر تمدن(شهریگری ،شهرمان) یا مدنیت جدید نامیده اند که شاخص های آن هم در شهرسازی نوین، حاکمیت قانون،آزادی های فردی و اجتماعى، حق دسترسی به اطلاعات آزاد،مالکیت آزاد، محاکمه آزاد،حقوق شهروندی برابر و انتخابات آزاد جلوه گر است.تمدن و فرهنگ دو عنصر در هم تنیده اند،هر تمدنى متضمن فرهنگ خاصی است و فرهنگ ها نیز می توانند بانى تمدن خاصی باشند…
آنچه امروز تمدن هزاره سوم می نامند که دنیا را به مثابه یک دهکده جهانى به هم مرتبط ساخته ، در بخش هایی با فرهنگ دینى ما ناسازگار است:آزادی های بى قید و شرط، فرو ریختن خطوط قرمزها و امور غیر مجاز، سنت شکنى و لا ابالیگرى و اصالت لذت و منفعت ، نژاد گرایی نوین، جواز جنگ افروزی و استعمار و استثمار و عصبیت های ویژه،دیکتاتورى های مدرن،اختلاف فاحش طبقاتى و صدها امثال آن ،علیرغم جاذبه های تمدن جدید،آن را برای بسیاری از مردم غیر قابل تحمل کرده است که این عدم رضایت ها را در شکل تظاهرات یا ایجاد انواع نهاد های مبارزه با تبعیض و فقر و جنگ و دفاع از حقوق اقشار ضعیف و …نشان داده و می دهند.
گمشده این هزاره،تمدن و فرهنگى است که ضمن حفظ همه ارزش های بدست آمده در پیشرفت های مادی در طول قرون و اعصار،بر معنویت و خداگرائى و کرامت انسان ،به همان اندازه تأکید داشته باشد.مدنیتى که قدرت و پول، در آن تعیین کننده نباشد،قانون الاهى حاکم باشد تا همه انسانها را برابر بداند و سعادت و امنیت و رشد و آزادی واقعى آنها را بی هیچ قید و شرطی هدف قرار دهد.بی تردید چنین تمدن و فرهنگى در هیچ کجای جهان وجود ندارد و در شهرهای آرمانى و مدینه فاضله از آن سخن رفته است…
ما را آرمانى است واقع شدنى در آخرالزمان،که این تمدن و فرهنگ به دست انسانى برین و رهبرى فرازین با یارانى پولادین در جهان ایجاد خواهد شد به نوعى که نه تنها انسان ها در اوج رفاه و امنیت و رشد و تعالى اند بلکه حیوانات نیز همزیستى کامل دارند و گرگ و میش از یک آبشخور،آب نوشند و محیط زیست نیز در منتهای آبادانى و پاکى و زیبائى است.ایجاد آن تمدن آرمانى را منتظرانش با بسط آن فرهنگ از هم اکنون آغاز کرده اند…
