دوستی داشتم که در جذبه مهر خدا و مقامات معرفه الله و لقاء الله افتاده و شنیده بود با سیر و سلوک می توان به آن مقامات نائل آمد.به هر عالمی می رسید از او شیوه سیر و سلوک یا دستور العمل یا دعا و شیوه خاص برای ارتقای معنوی مى خواست.کارش به جستجوی کتاب ها نیز کشیده بود و در مجموع با صدها توصیه از این و آن روبرو بود که انجام بعضى آسان و بعض دیگر دشوار بود و حتی نیازمند انزوا و ترک خانه و شغل و عادات اجتماعی .کاملاً آماده بلعیده شدن توسط اصحاب پوست تخت و اقطاب و مرشدهای دروغین البته با ظاهرهای زیبا و نمادین بود…!
مدتی بعد که او را دیدم ، به وادی شعر روی آورده و مثنوی خوان هم شده بود؛ هاتف و شمس می خواند و مثلاً در همه چیز،خدا را می دید و به طریقه موسى و شبان می خواست با خدا عشقبازى کند و از وادی تفرق و کثرت به وادی وحدت درآید! درس و مشق و مدرسه را عذر نهاده و پای علم و استدلال را چوبین دانسته و می خواست با عشق یک مرتبه تا قاب قوسین او أدنى،بالا رود! دیگر به عبادات توجهى نداشت و از دل و باطن و از مغز به جای پوسته سخن می گفت و از هر چند کلمه یک کلمه اش عشق بود!
به سابقه دوستى،نگرانش شدم.درنگ جایز نبود.گفتمش،عزیز از مولای متقیان علی(ع)عارف تر سراغ دارى؟گفت نه،گفتم سیر و سلوک از او بیاموز.او نه ترک خانه و شغل کرد ؛ نه عبادت رها کرد؛ نه به انزوا روى آورد و از اجتماع برید و نه به سبک مرتاضان،ریاضت کشید و نه خواست با شعر و عشق همه چیز را حل کند.همه این ها بازی شیطان است تا تو را از شریعت سیدالمرسلین جدا کند.هیچ ریاضت و دستورالعمل و سیر و سلوکى جز انجام واجبات و ترک محرمات مجوی .مطمئن باش همین تو را به ملکوت قرب الاهى خواهد برد.هرچه جز این را رهاکن…
اما باید اکسیر اصلی محبت را هم به او می دادم و دستش را در دست مولای هستی مى گزاردم تا در جذبه محبت او ،هر عشقى رنگ بازد و هر سیری ناقص جلوه کند.گفتم اى سالک طریق عشق! کدام مراد و قطب و مرشدی به جایگاه قطب عالم امکان حضرت صاحب الزمان(ع)سراغ داری که کلید تکوین در دستش باشد و خلیفه صاحب اختیار هستى باشد و از خود تو به خودت مهربان تر باشد و هر روز تو را دعا کند و از غمت غمگین و برای هدایتت دلشوره داشته باشد و از خدا بخواهد از حسناتش در کفه حسنات تو گزارد تا سعادتمند شوى؟ بیا و دل به او بند و در پی کسب رضایت او و منتظر حقیقى اش باش و با او راز دل گوی و شعر فراقش را زمزمه و برای وصالش هماره دعا کن…
