از جمله معانی “کتاب” نیز نامه است که در صدر نامه حدیث لوح می خوانیم:هذا کتاب من الله العزیز الحکیم …از امام عصر ارواحنا فداه نیز نامه هایی به نام توقیعات صادر شده است.این نامه ها از آن جهت “توقیع” نام گرفته که یا به دستخط یا به مُهر آن بزرگوار مزین شده و مضامین آنها،پاسخ های علمی،ارائه طریق ها،ارتباط عاطفى با عالمان و مردم بوده است.مجموعه این نامه ها در میراث حدیثى ماست و در کتاب”کلمه الامام المهدی”نیز آمده است.
اما نامه نوشتن به آن محبوب دل ها سابقه ای طولانی دارد.لازم به ارسال آن هم نیست زیرا آن خلیفه خدا به اذن الاهی عالم به همه مضمرات است.اگر دلداده ای قلم بر گیرد و در نامه ای به او راز دل گوید آن محبوب آگاه شود و پاسخ عملی دهد لازم به آمدن جواب نامه هم نیست:
تا چند ز خون مژه در کوی تو احباب/صد نامه نویسند و جواب از تو نخواهند؛چون شرح اشتیاق نویسم که نامه را/شوید سرشک و گریه امانم نمی دهد؟چگونه نامه توانم نوشت بر محبوب/که اشک دیده من شستشو کند مکتوب؟ …
رنجنامه ها و شوق نامه ها و گزارش نامه ها و کارنامه های خود را برای او بنگاریم که آن چشم بینای حق به دیده لطف در همه آنها بنگرد و پاسخ گوید…
