سخن گفتن برای جمع و تبلیغ جمعى از سوی داعیان و مبلغان در موقعیت های مختلف سابقه چند هزار ساله دارد. گزارش های قرآن از گفتگوهای مومنى از آل فرعون در شرایط سخت استبداد با قوم خویش و دفاع جانانه اش از موسى و پیامبران ،بسیار خواندنى است: “و آن کس که ایمان آورده بود گفت: ای قوم من، مرا پیروى کنید تا شما را به راه درست هدایت کنم(قال الذی آمن یا قوم اتبعون أهدکم سبیل الرشاد)و نیز: ای قوم من، همانا این زندگی دنیا کالایی ناچیز است و آن سرای آخرت است که سرای پایدار است( یا قوم إنما هذه الحیاه الدنیا متاع وإن الآخره هی دار القرار)و همچنین: ای قوم من، چه شده است که من شما را به نجات فرا می خوانم و شما مرا به آتش می خوانید؟! مرا دعوت می کنید که به خدا کافر شوم و چیزی را که بدان علم ندارم با او شریک گردانم؟ من شما را به سوی آن ارجمند آمرزنده دعوت می کنم(یا قوم ما لی أدعوکم إلی النجاه وتدعوننی إلی النار تدعوننی لأکفر بالله وأشرک به مالیس لی به علم وأنا أدعوکم إلی العزیز الغفار)…
استفاده از تریبون های عمومى از گذشته تا به حال شامل منابر و مجالس و محافل وعظ و ارشاد تا رسانه هاى امروزى و نشست هاى عمومى و سمینارها و میزگردها و خطابه های شورانگیز در میتینگ ها و همایش ها برای تبیین دیدگاه ها و تبلیغ اندیشه ها با مخاطبان مختلف، معمول بوده و هست.شکل دیگر دعوت غیر از خطابه و بیان، استفاده از قدرت قلم و نگارش مقاله و کتاب و نشر آن در میان اقشار مختلف بوده است.وقتى مخاطب شما یک جمع است،باید علاوه بر روانشناسى اجتماعى ، دانش تأثیر گذارى بر جمع را نیز بدانید تا جمع سخن شما را بپذیرند…
بعضى آن چنان در تبلیغ جمعى موفق عمل مى کنند که فى المجلس تأثیر سخن خود را در مستمعان مى بینند.سخن شان از دل بر مى آید و لاجرم بر دلها مى نشیند.رفتارشان هم موید گفتارشان است و باصطلاح عالم عاملند و همین علاوه بر مهارت های تبلیغى دیگر،عامل اصلى توفیق آنهاست.اما کارشان دشوار است زیرا مخاطبان یکدست نیستند و باید به گونه ای سخن گویند که هر فرد در آن جمع برداشت معینى از مطالب داشته باشد و بهره ببرد…
هدایت جمعى ثمره یک تلاش از سوی هادیان و یک توفیق از ناحیه خدای سبحان است.آن وقت است که مى بینى مردم ، فوج فوج به دین خدا وارد مى شوند و ایمان مى آورند( اذا جاء نصرالله و الفتح و رأیت الناس یدخلون فى دین الله أفواجاً).اگر مى خواهى در هدایت جمعى موفق باشى باید رابطه خود را از طریق عبودیت با خدا مستحکم کنى(فسبّح بحمد ربک و استغفره إنّه کان توّاباً) و به صاحب هدایت کلیه یعنى حجت خدا و ولى عصر(ع) هم متوسل و متمسک باشی تا او که هادی امت است تو را یارى کند که در کار هدایتت به نتیجه مطلوب برسى ان شاء الله…
