سوال کرد: “چرا خداوند بر رؤیت بعضی از کارهای ما توسط خویش ، تأکید می نماید؟ مگر ما باور نداریم که همواره در منظر خدا هستیم و او بر همه رفتارها و حتی افکار و نیّات ما – و نه بعضی از آنها-احاطه دارد، پس چرا خداوند فقط بر دیده شدن این لحظه ها تأکید می نماید؟
در پاسخ می گویند:حضرت رب الارباب ،بعضی از لحظات زندگی انسان (مثل نیایش ها و عبادات او ) را آن چنان دوست می دارد که با تأکید می فرماید :خدا می بیند آن لحظاتی را که برای نیایش شبانه بر می خیزید و نیز آن لحظاتی را که با یکدیگر به سجده می روید(ویراک حین تقوم و تقلبک فی الساجدین)…
گاهی هم می فرماید:آنان که در سحرها بیدارند و به استغفار مشغولند(وبالاسحار هم یستغفرون)؛و یا:
بخشی از شب را برخیز و به نیایش بپرداز تا خدایت به مقام محمود و ستوده برساندت(ومن اللیل فتهجد به نافله لک عسی أن یبعثک ربک مقاماً محموداً)…آری این لحظه های زیبا را خدا دوست می دارد و برای آنکه دوستی اش را بیشتر نشان دهد می فرماید به هوش باشید که خدا این برخاستن و نیایش کردن و سجده گذاشتن تان را می بیند:و یراک حین تقوم و تقلبک فی الساجدین…
از همین جا دریاب چرا در سلام به مولایت ،بر این لحظه های زیبای از زندگی او انگشت می گذاری و می گوئی:سلام بر لحظه هایی که برای نیایش شبانه بر می خیزی؛ سلام بر لحظه هایی که به نماز می ایستی و دستانت را به قنوت می گیری؛ سلام بر لحظه هایی که به رکوع و سجود می پردازی؛ سلام بر لحظه هایی که زبان به تکبیر و تهلیل و تحمید و استغفارمی گشایی :السلام علیک حین تقوم؛ السلام علیک حین تصلی و تقنت؛السلام علیک حین ترکع و تسجد،السلام علیک حین تهلل و تکبر،السلام علیک حین تحمد و تستغفر…
اکنون که دانستی خدا چقدر این لحظه ها را دوست می دارد،شبانگاهان به عشق همراهی با مولایت برخیز و گوشه ای خلوت کن و با خدایت به نیایش پرداز و در این لحظات استجابت دعا ،بهترین دعاهایت را به زبان آور و بخوان:اللهم عجل لولیک الفرج..
