خانواده ،از نهادهاى نخستین بشرى است که شالوده حیات اجتماعی به شمار رفته و گذشته از وظیفه تکثیر نسل و بقاى نوع بشر ، وظایف متعدد دیگری چون تربیت فرزندان بر اساس فرهنگ و هنجارهاى اجتماعى، ایجاد امنیت و آرامش روانى در سایه الفت و محبت و مهر اعضاى خانواده و نقش هاى متعدد دیگر را نیز بر عهده دارد.متاسفانه این نهاد قویم در دهه هاى گذشته در غرب رو به سستى گذاشته ، پیوندهاى سنتى خانوادگى که گاهى سه نسل در کنار یکدیگر زندگى مى کردند، بریده شد.قبل از انقلاب صنعتی در غرب، محیط خانواده گرم بود ؛مردان برای تأمین معیشت به کار مى پرداختند و زنان تربیت و پرورش کودکان خویش را بر همه چیز ترجیح می دادند اما با صنعتی شدن، زنان چون کارگران ارزان تری بودند توسط کارفرمایان به محیط صنعت و تجارت آورده شده کم کم به مانکن تبلیغاتی سرمایه داران غربی تبدیل گشته و کانون خانواده سرد گردید و ارتباط والدین با فرزندان به ضعف گرائید.
به دنبال آن ازدواج ها کاهش و طلاق ها افزایش یافته و انحرافاتى چون رابطه آزاد جنسى،همجنسگرائى، ازدواج سفید( زندگى مشترک بدون ازدواج) و عدم رغبت به فرزندآورى و بى توجهى به تربیت فرزندان و…رواج یافته و در بعضى کشورها ازدواج همجنسگراها قانونى شده است.انسان غربی با نادیده گرفتن همه ارزش های والای انسانی و قوانین الهی، برای سیراب کردن عطش شهوت حیوانی خود به ازدواج با همجنس خود تن می دهد؛جامعه نیز به جای مبازره با انحراف، به آن شکل قانونی می دهد برای مثال، در مجلس بریتانیا در عرض هشت ساعت، قانون همجنس بازی تصویب شد که در این قانون همه حقوق یک خانواده برای همجنس بازان در نظرگرفته شده است. متناسب با جریان های ضد خانواده و نگاه منفی، کم کم در غرب از ساختار خانواده طبیعی سالم که شامل یک زن و مرد و فرزندان است، به سمت اشکال متنوعی از خانواده پیش رفته که به نوعی همگی ناقص و خلاف فطرت انسانى است.سوگمندانه با پدیده جهانى شدن، کم و بیش این ضایعات به کشورهاى شرقى نیز سرایت نموده به طورى که بعضى آن ضایعات در این کشورها هم دیده مى شود…
-
هرچقدر در سده نو بر تحکیم خانواده تأکید شود،باز هم کم است! خانواده، به عنوان کوچک ترین واحد اجتماعی و در عین حال، بزرگ ترین و اثرگذارترین واحد تربیتی در جوامع به شمار می آید، به گونه ای که می تواند منشأ تحول فردی و اجتماعی و رشد ارزش های انسانی در میان اعضای آن باشد. خانواده، مهم ترین نهادی است که فرد در آن پرورش می یابد. بنابراین، سرمایه گذاری و توجه هرچه بیشتر به این نهاد مقدس، از رسالت معلمان به ویژه پیامبران و پیشوایان ادیان قرار گرفته است. امروز نیز بشر همین رویکرد را پی می گیرد تا جایی که دولت ها به رشد و توسعه کیفی خانواده توجه می کنند و می کوشند با در اختیار قرار دادن امتیازها و تسهیلات رفاهی، آموزشی و مشاوره ای، به ارتقای سطح بهداشت و سلامت روانی خانواده کمک کنند؛ زیرا این کار، بر تربیت نسل آینده اثر مستقیم خواهد داشت.سالم نبودن خانواده از نظر روانی و مشکلات اقتصادی و اجتماعی خانواده به دلیل تأثیری که روی اعضای خود دارد، جامعه را تحت تأثیر قرار می دهد. کارکرد زیستی خانواده، ضامن بقای جامعه انسانی است و کارکرد پرورشی آن، زمینه ساز تربیت فرزندانی است که برای ساختن جامعه فردا آماده می شوند. تعادل روانی، تقویت اراده، دیگرگرایی، رویارویی با مشکلات، میل به تلاش، سازندگی، نوآوری، ارتباط با خداوند و عبادت، همگی صفاتی است که خانواده، مهم ترین نقش را در شکل گیری و تقویت آنها برعهده دارد. خانواده سالم، بهترین بستر رشد فرهنگی و سلامت جسم و روان و مهم ترین عامل انتقال ارزش ها، پرورش عاطفی، کاهش آسیب های اجتماعی و ارتقای امنیت هر جامعه به شمار می آید.
-
در اسلام خانواده نهادی مقدس است و این تقدس از قران کریم و سنت نبوى سرچشمه مى گیرد.خداوند در قرآن کریم می فرماید: “و از جمله نشانه های خدا این است که برای شما همسرانی آفرید که با آنها آرامش پیدا کنید و در میانتان دوستی و مهربانی قرار داد”(روم/٢١)و”مردان و زنان بی همسر خود را همسر دهید، همچنین غلامان و کنیزان صالح و درستکاران را، اگر فقیر و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بین یاز می کند. خداوند گشایش دهنده و آگاه است(نور/٣٢)پیامبر(ص)هم فرمود:”هیچ بنیانی در اسلام محبوب تر از ازدواج در نزد خدا نیست”و”هرکس می خواهد از سنت من پیروی نماید، ازدواج نماید، زیرا ازدواج کردن از سنت من است” و”هر که ازدواج کند، نصف دین خود را حفظ کرده است، پس در نیمه دیگر تقوی پیشه کند”و”بدترین مرده های شما کسی است که عزب بمیرد”و “دو رکعت نماز شخص متأهل برتر از هفتاد رکعت نماز مجرد است”(وسائل الشیعه٣/١۴-٧). این همه تاکید براى آن است که خانواده از نگاه اسلام و آموزه های دینی، نهادی مقدس، سازمانی حرکت آفرین، ساحلی برای آرامش و بستری برای رشد و تربیت، جایگاه پیشرفت مادی و معنوی و تجلی گاه شکوفایی و بالندگی است و هرگونه پیشرفت فردى و اجتماعى،ریشه در خانواده دارد…
-
