گاهى ناگزیر از مهاجرت مى شوید و آن وقتى است که در تنگنا هستید و تلاش های شما به ثمر نمى نشیند و با موانع زیادى روبرو هستید و به بن بست رسیده اید و قدرت غلبه بر مشکلات در محلى که اکنون زندگى مى کنید را ندارید.عاقلانه ترین کار در این شرایط ،مهاجرت است.قرآن کریم ،سخن فرشتگان را خطاب به کسانى که مى گویند ما در ضعف و تنگنا بودیم و نتوانستیم کار کنیم مى فرماید”:آیا زمین خدا وسیع نبودید که مهاجرت کنید؟!” (قَالُوا أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَهً فَتُهَاجِرُوا فیها…).نباید خود را در یک نقطه فریز کرد و تن به هرگونه محدودیتى داد و قابلیت های خود را خشکاند و استضعاف ها را پذیرفت و هیچ کارى نکرد…
گاهى هم،الزام و فشار و اجبارى به مهاجرت ندارید بلکه برای گسترش بیشتر فعالیت ها و فتح نقاط جدید برای ماموریت های توسعه اى مهاجرت مى کنید.یعنى اینجا مشغول خدمات هستید ولى وجود خود را در جای دیگر موثرتر مى بینید و آگاهانه و اختیارى تصمیم به مهاجرت مى گیرید.این مهاجرت اگر به انگیزه نشر آموزه های الاهى در سرزمین های دیگر باشد باشد ،منشأ ثمرات فراوان شده و “مهاجر الاهى” نام مى گیرید و خداوند نیز برای شما سعه و گشایش فراهم خواهد نمود…: “و هر که در راه خدا هجرت کند ، در زمین اقامتگاه هاى فراوان و گشایش ها خواهد یافت و هر کس [به قصد] مهاجرت در راه خدا و پیامبر او از خانه اش به درآید سپس مرگش دررسد پاداش او قطعا بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است “(وَمَنْ یُهَاجِرْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ یَجِدْ فِی الْأَرْضِ مُرَاغَمًا کَثِیرًا وَسَعَهً وَمَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا)…
اینکه به کجا برویم و چگونه کار کنیم البته نیاز به طراحى دقیق و هوشمندانه دارد.استفاده از تجربیات دیگران و مطالعه جغرافیای فرهنگى اجتماعى محل مورد مهاجرت و قابلیت هاى بالقوه و بالفعل محیط برای پذیرش ماموریت شما،الزامى است.هجرت،منشأ بسیارى از تحولات تاریخى بوده است:هجرت قوم بنى اسرائیل همراه موسى و عبور از نیل و استقرار در سرزمین دیگر؛هجرت پیامبر از مکه به مدینه و تأسیس نظام الاهى در آنجا از این نمونه هاست. ورود اسلام به بسیاری از نقاط جهان، بویژه کشورهای آسیای جنوب شرقى مثل اندونزى و مالزى و تایلند و …ثمره مهاجرت بازرگانان و مبلغان بوده است.باید از قفس محیط ،خود را رهانید و به سوى فضاهای دیگر پر کشید…!
البته هجرت از سرزمین مادرى،وطن مألوف یا محیط خوگرفته، مشکلات و چه بسا مصائبى دارد ولى نباید این تنگناها اصل مهاجرت را برای شما زیر سؤال برد.حتى اگر هجرت دائم میسر نباشد،مى توان باصطلاح هجرت های پروازى یا مقطعى یا کوتاه مدت را سامان داد.آنچه از استعداد و توان و مهارت که خدا به شما بخشیده است را در جاهای دیگر هم به ظهور برسانید.مهارت مهاجرت را تجربه کنید.گاهى تراکم نیروها در یک جا ،خود موجب رکود و حتى دلخوری و بى تحرکى مى شود اما اگر هرکدام آنها به سوئى مهاجرت کنند منشأ کارهای بزرگ خواهند شد.امروز بسیارى از سرزمین ها تشنه پیام های مهدوى است تا چشم ها از امیدهای کاذب به امید واقعى دوخته شود و دل ها با امام مهربانى پیوند گیرد،چرا باید اینجا بمانیم و آنها را از این نعمت محروم سازیم؟ برای این کوتاهى چه پاسخى خواهیم داشت…؟
