بار معبودا مرا با ذکر خود حالی ببخش/ ورنه می میرد دلم همچون تن مردارها/ تیری از تقوا و شمشیری زطاعت بایدم/ تا کنم با دیو نفس خویشتن پیکارها/ وای بر حالم اگر این رشته های معصیت/ در لحد پیچند دور گردنم چون مارها/ مستحقّ آتشم یا رب نسیم رحمتی/کز دل هر شعله بیرون آورم گلزارها/روزهای ما همه شب می شد از دود گناه/ گر نبودی ناله ی العفوِ شب بیدارها/ یا مبردر دوزخم یا چشم گریانم بده/ تا زاشک دیده ام خاموش گردد نارها…آخرین مناجات از مناجات های امام زین العابدین(ع) موسوم به مناجات خمس عشر،مناجات زاهدان و پارسایان است.آنانکه حقیقت دنیا را دریافته اند در راز و نیاز و مناجات از خدا مى خواهند زهد و بی رغبتى به دنیا را نصیب شان نماید تا از وسوسه ها و فریب های دنیا به سلامت عبور کنند: خدایا، ما را در خانهای ساکن نموده ای که گودال های فریب اش را برای ما آماده ساخته و در شبکه های خیانتش به دست های مرگ آویخته؛ از دام های فریبش به تو پناه میآوریم؛ و چنگ میزنیم به عنایت تو از مغرور شدن به زیورهای آراستهاش ، که این دنیا خواهندگانش را هلاک میسازد و واردینش را نابود میکند.
(آرى، دنیا) آکنده به آفت هاست؛ انباشته از نکبت هاست! خدایا، ما را به دنیا بی رغبت کن ؛ و به توفیق و عصمتت ما را از آن سلامت بدار؛ و جامههای مخالفت را از هستی مان برکَن؛ و با حسن کفایتت امور ما را سرپرستی فرما؛ و فزونی سهم ما را از رحمت گسترده ات کامل گردان؛ و از چشمه سار مواهبت، عطای ما را نیکو گردان؛ و در سرزمین دل های ما، درختان محبتت را بکار؛ و انوار معرفتت را بر ما کامل کن؛ و شیرینی گذشت و لذّت آمرزشت را به ما بچشان؛ و دیدگان ما را در جهان دیگر به دیدارت روشن فرما؛ و محبّت دنیا را از دل ما بیرون کن؛ آنگونه که درباره نیکوکاران برگزیدهات و خاصان نیکوکردارت انجام دادی؛ به حق مهربانی ات ای مهربانترین مهربانان و ای گرامیترین گرامیان.
إِلٰهِى أَسْکَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ مَکْرِها؛ وَعَلَّقَتْنا بِأَیْدِى الْمَنایا فِى حَبَائِلِ غَدْرِها؛ فَإِلَیْکَ نَلْتَجِئُ مِنْ مَکَائِدِ خُدَعِها؛ وَبِکَ نَعْتَصِمُ مِنَ الاغْتِرارِ بِزَخَارِفِ زِینَتِها؛ فَإِنَّهَا الْمُهْلِکَهُ طُلَّابَهَا؛ الْمُتْلِفَهُ حُلَّالَهَا؛ الْمَحْشُوَّهُ بِالْآفاتِ؛ الْمَشْحُونَهُ بِالنَّکَبَاتِ .
إِلٰهِى فَزَهِّدْنا فِیها، وَسَلِّمْنا مِنْها بِتَوْفِیقِکَ وَعِصْمَتِکَ؛ وَانْزَعْ عَنَّا جَلابِیبَ مُخالَفَتِکَ؛ وَتَوَلَّ أُمُورَنا بِحُسْنِ کِفایَتِکَ ؛ وَأَوْفِرْ مَزِیدَنا مِنْ سَعَهِ رَحْمَتِکَ؛ وَأَجْمِلْ صِلاتِنا مِنْ فَیْضِ مَواهِبِکَ؛ وَاغْرِسْ فِى أَفْئِدَتِنا أَشْجارَ مَحَبَّتِکَ؛ وَأَتْمِمْ لَنا أَنْوارَ مَعْرِفَتِکَ ؛ وَأَذِقْنا حَلاوَهَ عَفْوِکَ وَلَذَّهَ مَغْفِرَتِکَ؛ وَأَقْرِرْ أَعْیُنَنا یَوْمَ لِقائِکَ بِرُؤْیَتِکَ؛ وَأَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْیا مِنْ قُلُوبِنا کَما فَعَلْتَ بِالصَّالِحِینَ مِنْ صَفْوَتِکَ ؛ وَالْأَبْرارِ مِنْ خَاصَّتِکَ؛ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛ وَیَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ.
