همه ما وامدار معلمان خود هستیم .ما ثمره آموزشی و تربیتى آنها هستیم و آنها ثمره معلمان قبلى . این دایره آموختن وقتى به آدمیان ختم شود،محدود به دانش بشری است و محدویت های فراوان دارد؛ باید این دایره محدود را شکست و به دریا پیوست زیرا دانش بشری هرچه باشد اندک است و قلیل(وما اوتیتم من العلم الّا قلیلاً).باید پیوند گرفت با دریاهای دانش و معرفت الاهى که به کنه واقع و وجود همه چیز محیط و مهیمن است(والله بکلّ شیئٍ محیط)…در وراى آموزش های ابتدائى باید از آموزه های وحى توسط معلمان الاهى بهره مند شد.معلمانى که دست آموز بشر نیستند و تعلیم یافته الاهى اند.علمشان از منشأ علم لایزال الاهى سرچشمه گرفته و هدایت شان ناظر به همه جنبه های پیدا و پنهان روح آدمى و سعادت دنیوى و أُخروی اوست.به چنین معلمانى نیازمندیم:معلمان الاهى…
معلمانِ غیر آموخته از بشر-یعنى پیامبران-از همه چیز سخن مى گویند:ازگونه زندگى صحیح و رفتارهای شخصى و اجتماعى؛از زندگى اقوام گذشته و عبرت های تاریخى؛از عوالم قبل و بعد از این دنیاى فانى؛از جهان شناسى و پدیده های تکوینى؛از معارف ناب مبدئى و معادى؛از اخلاق و تربیت و سلوک انسانى؛از دعا و نیایش و ارتباط روحانى؛ از شریعت و عبودیت و تهذیب و ملکات انسانى و در یک کلام هرآنچه برای کمال فردی و اجتماعى انسان لازم و ضروری است.این مجموعه دانش ها را فقط در آموزه های وحیانى مى توان جست توسط معلمان الاهى…
انسان امروزى که خود را محروم از این آموزه ها کرده ، چه بدست آورده است؟ مشکلات روحى خویش را حل کرده،یا مشکلات اقتصادی یا مشکلات اجتماعى یا محیط زیست را؟ مشکل جنگ و کشتار را حل کرده یا نابسامانى های خانوادگى و تربیتى را بسامان آورده است؟تبعیض ها را ریشه کن نموده یا شکاف نسل ها و فرهنگ ها و نژادها را چاره جوئى کرده است؟براستى دانش محدود بشری که از حل فقر و تورم و ازدواج و اشتغال و تبعیض و جنگ و ترور و جهان خوارگى ابرقدرت ها و…عاجز است چطور قادر به حل مسائل و نیازهای روحانى و ماورائى و آن جهانى خواهد بود؟بس نیست تجربه چند هزارساله ناتوانى بشر در اداره خود و اجتماع؟باز هم سعى و خطا؟!
اگر دل بدهند به آموزه های وحیانى،و باور کنند همه از یک پدر و مادریم و ارزش فقط به تقوىٰ است و تعدی به حقوق دیگران ،حرام و از کوچک ترین کارها سوال و جواب خواهد بود و برترین انسانها،سودمند ترین آنهاست برای مردم، و ارزش هدایت یک انسان برتر از هر چیزی است که خورشید بر آن مى تابد؛و بدترین امور آغشتگى به گناه و حرام و تعدی و تجاوز وفساد و تباهى است و…ودانش حقیقی نزد معلمان الاهى،انبیا و امامان است و باید به سخنان و میراث علمى آنها مراجعه حقیقى نمود و به آنان متوسل و متمسک شد تا به سعادت رسید،جهان شان نورانى خواهد گشت…
