علی بن ابراهیم مهزیار گوید از حضرت حجه بن الحسن علیهماالسلام
أتاها أمرُنا لَیلاً أوْ نَهارا فَجَعَلناها حَصیدا کَأنْ لَم تَغْنَ بِالأمْسِ”(
امر ما در شب یا روز بر آنها درآید و آنها را درو خواهیم کرد، گوئیا که از روز گذشته اصلاً نبوده اند) پرسیدم که ای آقای من و ای فرزند رسول خدا مقصود از “امر”در این آیه چیست؟ فرمود
: ما “امر خدا” و لشکریان او هستیم. گفتم: ای آقای من و ای فرزند رسول خدا! آیا وقت آن نرسیده است؟ حضرت [این آیه قرآن را تلاوت] فرمود:” اقتربت الساعه و انشق القمر”(
قیامت بسیار نزدیک شد، و قرص ماه دو نیم گشت)…
اشاره آن حضرت به آیات سوره قمر،مى تواند مبین این موضوع باشد که جولان ستمکاران کوتاه خواهد بود و بر اساس آیات این سوره همان گونه که قوم نوح و قوم عاد و قوم ثمود و قوم لوط و فرعون گرفتار عذاب الاهى شدند ،بر دیگر کافران نیز عذاب چنان سنگین خواهد بود که اثری از آنان باقى نماند(فکیف کان عذابى و نذر).در همین سوره آمده است: وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَهٌ کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ (فرمان ما تنها یک فرمان است ، آن هم چشم بر هم زدنی است)وَلَقَدْ أَهْلَکْنَا أَشْیَاعَکُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّکِرٍ (کسانی را، که همانند شما بودند، هلاک کردیم آیا پند گیرنده ای هست؟)یعنى دیر یا زود،ظهور به طور ناگهانى چون چشم زدنى(کلمح بالبصر)به وقوع خواهد پیوست و چنان بساط ستمگران و کافران برچیده خواهد شد که گوئى هرگز نبوده اند!
وجه شباهت دیگر ظهور و قیامت،نامعین بوده زمان آنهاست.در قرآن کریم مى فرماید:از تو در باره قیامت مى پرسند که وقوع آن چه وقت است بگو علم آن تنها نزد پروردگار من است جز او هیچ کس آن را به موقع خود آشکار نمى گرداند. این حادثه بر آسمانها و زمین گران است و جز ناگهانى به شما نمى رسد. [باز] از تو مى پرسند گویا تو از [زمان وقوع] آن آگاهى بگو علم آن تنها نزد خداست ولى بیشتر مردم نمى دانند (یَسْأَلُونَکَ عَنِ السَّاعَهِ أَیَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّی ۖ لَا یُجَلِّیهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَهً ۗ یَسْأَلُونَکَ کَأَنَّکَ حَفِیٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ الناس لا یعلمون).همینگونه است زمان ظهور،که ناگهانى به وقوع مى پیوندد و کسی جز خدا از زمان آن آگاه نیست …
و نکته دیگر بدائى بودن آن است به این معنا که خداوند بخاطر بعضى اعمال اختیارى انسان ها مثل دعا برای تعجیل فرج،زمان آن را جلو اندازد چنانکه برای بنى اسرائیل به همین علت(یعنى چهل روز دعا برای ظهور منجى) یکصد و هفتاد سال ظهور موسى را جلو انداخت.لذا فرمودند:برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید که فرج شما در آن است و نیز فرمودند:شب و روز چشم انتظار وقوع امر صاحب الزمان (ع) باش (توقّع امر صاحبک لیلک و نهارک)…
