پرواز با هواپیما، سریع ترین وسیله جابجایی مدرن است.جت های پر قدرت ،صدها مسافر و ده ها تُن بار را از زمین می کَنند و در فضاى گسترده ،پرواز می کنند و پس از طی کردن صدها و گاهى هزارها کیلومتر در فرودگاهی در کشوری دیگر بر زمین می نشینند.این نیز نمونه ای از قدرت الاهى است که دریا و زمین و آسمان را به تسخیر هوش و اراده انسانها درآورده است که اگر خدا آنها را مسخّر ما نمی نمود ، ما بر آنها قدرتى نداشتیم(سُبْحَانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ)…
جابجائى هاى عرفى امروز از طریق وسایلى چون هواپیما ، کشتى و یا اتومبیل انجام مى شود اما آیا انسان بدون این ابزارها و وسیله های زمینى و دریائى و هوائى می تواند زمین را در نوردد و در مدت زمانى کوتاه به نقطه دیگر زمین منتقل شود؟ در مورد پیامبر اکرم(ص) در قرآن آمده است که خداوند در یک شب او را از مسجد الحرام در مکه به مسجد الاقصى در فلسطین منتقل نمود تا نشانه هایی از عظمت خویش را به او نشان دهد(سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ).این سیر و سفر شگفت که از آن به طیّ الارض هم یاد کرده اند،هنوز در تسخیر بشر در نیامده و از شگفتى هائى است که در مورد یاران حضرت بقیه الله (ع) در هنگام ظهور، به وقوع می پیوندد و آنها یکباره از هر کجا که باشند نزد ایشان حاضر و مجتمع می شوند. روایات در این زمینه:
امام صادق علیه السلام فرمودند: “یاران حضرت مهدی در واپسین حرکت تاریخ و آخرالزمان هستند. آنان به شمار یاران پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم در جنگ بدر، سیصد و سیزده نفرند و بسان ابرهای پراکنده پاییزی -که بناگاه برای نزول باران رحمت، به خواست خدا متراکم و منسجم می گردند – ظرف یک ساعت از سراسر جهان در مکه، گرد می آیند.” و نیز از ایشان است:«فیصیر الیه أنصاره من أطراف الأرض، تطوی لهم طیا، حتی یبایعوه.» یعنی یاران حضرت مهدی علیه السلام از کران تا کران گیتی بسوی او می شتابند و زمین زیر پای آنان بسان طوماری، درهم پیچیده می شود تا هر چه سریعتر به مکه برسند و با آن گرامی بیعت نمایند.
امیر مومنان علیه السلام نیز فرمودند:”یاران او، بسان ابرهای پراکنده پاییزی – که بناگاه برای نزول باران رحمت، به خواست خدا متراکم می گردند – از نقاط و قبایل و نژادهای گوناگون، بصورت یک نفر، دو نفر، سه نفر، چهار نفر، پنج نفر، شش نفر، هفت نفر، هشت نفر، نه نفر و ده نفر، در مکه گرد آن خورشید جهان افروز گرد می آیند.” امام باقر علیه السلام هم فرمودند:” یاران قائم، سیصد و سیزده نفر هستند. برخی از آنان در روز روشن با نام و نشان و حسب و نسب شناخته شده و بطور آشکار، بوسیله ی ابرها بسوی آن حضرت می شتابند و برخی همانگونه که شبانگاه بربستر خویش خفته اند، بدون وعده و آگاهی پیشین -در مکه – به خدمت سالار خویش مفتخر می گردند.”
همچنین از امیر مومنان علیه السلام:”آنگاه خداوند گروهی را بر گرد او می آورد – که بسان ابرهای پراکنده و پاییزی به هم پیوسته و متراکم می گردند – میان دلهای آنان پیوندی از مهر و ایمان بوجود می آرود که نه از قدرتی می هراسند و نه بخاطر پیوستن فرد یا قدرتی به گروهشان دچار شادمانی و غرور می گردند، شمارشان شمار یاران پیامبر در «بدر» است و از نظر مقام و منزلت، نه گذشتگان از آنان سبقت جسته اند و نه آیندگان به آنان می رسند”( لم یسبقهم الأولون و لا یدرکهم الآخرون)…
