می خواست سرآمد باشد؛ بهترین، برترین،خوب ترین…(در تحصیل،در مهارت، درهنر، در ارتباطات اجتماعی،در زندگی ،و خلاصه در همه چیز…)
انگیزه اش را پرسیدم،از جواب شانه خالی کرد.اصرار کردم،سکوت کرد.سکوت را علامت رضا گرفتم و سوال را این بار اینگونه طرح کردم:معمولاً کسانی دنبال کسب “ترین” ها هستند که قصد رقابت دارند برای رسیدن به شهرت یا ثروت یا ریاست، شما به کدامیک نظر دارید؟
با اکراه جواب داد: هیچکدام ! گفتم پس خودت بگو انگیزه ات چیست؟
نگاهش را به چشمانم دوخت و پرسید:مادر به چه انگیزه ای می خواهد برای فرزندش بهترین باشد؛عاشق به چه انگیزه ای در راه معشوق جان فدا می کند؛ معلم به چه انگیزه ای برترین تلاشها را برای تربیت شاگردان انجام می دهد؟ برای شهرت یا ثروت یا ریاست یا…؟! سرم را پایین اوردم مثل کسی که از سوال کودکانه خود شرمنده است.
گفتم:به خاطر چه کسی؟ گفت:
به خاطر کسی که خاطرش نزد خدا عزیز ترین است؛نزد آل الله ، اولیاء الله ، عرشیان و کروبیان و فرشیان محبوب ترین است؛به خاطر بهترین خلق خدا ؛به خاطر آخرین از ائمه هدی….
کسی هم که دعوی یاوری چنین برگزیده عظیمی را دارد باید در همه زمینه ها سرآمد باشد تا شایسته چنین مقامی شود…
دوباره سکوت کرد.سرش را پایین انداخت و زیرلب گفت:افسوس که نتوانستم آن گونه شوم.
گفتم حتی اگر نتوانی ،همین نیت تو،بهترین شاهد صدق توست زیرا دلت می خواست عالم ترین باشی تا بیشتر به شناخت او دست یابی و او را معرفی کنی؛ دلت می خواست در هنر ها و مهارت ها بهترین باشی تا با این ابزارها نام و یاد و راهش را به بهترین شکل تبلیغ کنی؛دلت می خواست در همه زمینه ها سرآمد شوی تا نشان دهی خادمان خورشید رنگی از آن عصاره فضیلت ها و شعاعی از انوار آن ماهتاب فروزنده دارند که گفته اند :
شیر را بچه همی ماند بدو / تو به پیغمبر چه می مانی بگو؟! /حالیا ای منتظر،ای مرزبان/ تو به آقایت چه مانی بگو؟!
نمی شود یاوران او ناکارآمد و ضعیف و کم دانش و کم توان و کم بنیه و کم جنبه باشند که هم وجهه او را تخریب کنند و هم نصیبی از یاوری نبرند و از امتیاز خدمت بی بهره شوند، این نجیب ترین ها، مهذب ترین ها، مهربان ترین ها و خلاصه سرامدهایند که با قول و فعلشان موجب حسن تبلیغ برای او می شوند و دل های مردمان را به سوی او می کشانند و رضایتش را به دست می آورند و لبخند بر لبان او می نشانند…آیا نباید چنین باشیم؟
به صداقت و اخلاص و مجاهدتش غبطه خوردم و گفتم خدایا مرا نیز چنین کن!
