“علاقه مندید با بهترین یاران و دوستان خود ،لحظاتى تنها باشید تا با او حرف هاى خصوصى بزنید ؛ درد دل کنید ؛گفتگو نمائید؛خواسته خود را مطرح کنید؛ گل بگوئید و گل بشنوید! چرا با مهربان ترین مهربانان که شما را بیشتر از همه دوست دارد و شما نیز بیشتر از همه دوستش دارید،خلوت نکنید و راز دل نگوئید و نجوا نکنید؟!مى گوئید سرش شلوغ است،به شما وقت نمى دهد! نه،او آنقدر دوستتان دارد که مى گوید،هر وقت دلت خواست،بیا! خود او اصرار مى کند بیا! بیا هرچه خواستى با من بگو!اصلا براى اینکه تو بدانى دوستت دارم و براى تو حساب بازکرده ام،لازم است حداقل روزى پنج بار بیائى! واجب مى کنم که حتماً بیائى تا فراموش نکنى! مى گوئى گاهى نمیدانم چگونه شروع کنم،چه بگویم و چه بخواهم؟ عیب ندارد،حرف زدن نمى دانى؟خودم به تو مى گویم چه بگوئى و چه بخواهى! اسم این وعده هاى ملاقات را مى گذارم “نماز”، هم دیدار است، هم گفتگوست ، هم نیایش است ، هم نجواست…”
روشنا مى خواست در این موضوع بیشتر بنویسد و با همکارانش در محل کار در میان بگذارد.او و دوستانش یک پایگاه خبرى ایجاد کرده بودند تا از چالش هاى فکرى جامعه بنویسند؛ بحران هائى که جوان ها با آن درگیرند؛مشکلات عاطفى، درگیرى هاى عقیدتى و از این قبیل حرف ها؛همین دیروز رؤیا،مدیر و همکارش به او گفت:ببین روشنا، ما خیلى حاشیه مى رویم؛مدعى هستیم اگر مردم دین اسلام را بشناسند و عمل کنند ،مشکلات زندگى شان هم حل مى شود ولى ما هنوز آئین خود را نمى شناسیم.بیا هر روز یکى از ویژگى هاى این آئین را براى مخاطبان پایگاه خبرى خود تبیین کنیم.من هم حاضرم به تو کمک کنم،به بچه های دیگر پایگاه هم مى گویم مشارکت کنند؛قبول دارى؟روشنا گفت :پیشنهاد خوبى است تا آنجا که بتوانم…و حالا متن بالا را نوشته بود.به رویا گفت:این براى شروع خوب است؟رویا خواند و بعد گفت: ورود خوبى است بعد مى خواهى چه بگوئى؟لابد از آثار و شرایطش…روشنا گفت باید تا شب فکر کنم…
یک جستجوى ساده به او نشان داد:نماز چنان جایگاه ممتازی در قرآن دارد که ٩٨ بار از آن یاد و به عنوان مهمترین و اولین عمل فردی و اجتماعی مؤمنان شمرده شده و در روایات نیز جایگاه رفیعى دارد براى نمونه فقط در دو کتاب وسائل الشیعه و مستدرک آن، ١١۶٠٠حدیث در موردش نقل شده است.ده ها وصف زیبا از نماز در کلام وحى و معصومین آمده از جمله:ستون دین، معراج مؤمن،نشانه ایمان،بهترین اعمال،روشنى چشم پیامبر،پیشواى همه اعمال ،نور مؤمن،کلید بهشت،وسیله طهارت روح،دژى در برابر شیطان،کفاره گناهان،بهترین وسیله تقرب به خدا…به گواهى تاریخ همه پیامبران به نماز اهتمام داشته اند.هزاران کتاب در مورد اهمیت،اسرار،آداب،احکام،فوائد و نتائج وآثار دنیوى و اخروى آن به زبان هاى مختلف نگاشته و منتشرشده و بر اهمیت برگزارى آن در اول وقت در مساجد و به جماعت بسیار تأکید شده که در بعضى موقعیت ها مثل حج و اعیاد فطر،قربان و جمعه با تجلى ده ها هزار وگاهى ملیونى،شکوهى وصف ناپذیر دارد.غیر از نمازهاى واجب [روزانه(پنج نوبت در پنج وقت)و آیات و میت و طواف حج و نذر]،ده ها نماز مستحب تشریع شده تا لحظات زیباى عروج به ملکوت عبادت معبود را فراروى مشتاقان قراردهد…
دو روز بعد،نوشته او روى پایگاه بود:اسمش :قرار ملاقات با خدا ! و این فراز پایانى آن: اما روح نماز چیست؟ روح نماز،یاد خداست؛تقویت روح عبادت و ارتباط با معبود از طریق همسخنى با اوست .این هدف نیاز به حضور قلب و تمرکز دارد بطوریکه نمازگزار احساس کند بطور واقعى دارد با خالقش سخن مى گوید. چنین نمازى،نماز گزار را از زشتى ها و منکرات دور مى سازد؛وسیله شستشوى او از گناهان است؛خود بینى و کبر او را درهم مى شکند؛روح نظم را در او (بخاطر رعایت اوقات هر نماز)تقویت مى نماید؛آرامش و اطمینان قلبى بهمراه مى آورد؛براى او معراج قرب و لقای الاهى مى شود؛با تکرار آن در اوقات مختلف از او غفلت زدائى مى شود؛ نماز موجب پاکسازى زندگى او مى شود زیرا مکان نمازگزار، لباس او، فرشی که بر آن نماز میخواند، آبی که با آن وضو میگیرد باید از هر گونه غصب و تجاوز به حقوق دیگران پاک باشد.پناه و یاریگر او در مشکلات است و استقامت او را افزون مى کند…حیف نیست خود را از این همه نعمت محروم کنیم؟محبوبتان با شما قرار ملاقات گذاشته است،هر روز ،کمینه پنج نوبت؛اگر در قرارها غائب شویم خیلى زیان کرده ایم غیر از آنکه شرط مهر را فرو نهاده ایم…
