بدون دوست زندگى شیرین نیست!
انسان ، نیاز به اُنس دارد و برای آن نیازمند دوست است.اما دوست خوب را چگونه بیابد زیرا یافتن یا انتخاب دوست خوب هم دشوار است و هم نشانه و معرف عقل و تدبیر انسان: تو اول بگو با کیان دوستی/ پس آنگه بگویم که تو کیستی…دوست می تواند شما را تا ملکوت قرب الاهی بالا برد یا به قعر دوزخ ساقط کند. پیامبر(ص) فرمود:” انسان بر دین دوستش خواهد بود، بنابراین هر یک از شما دقت کند که با چه کسى دوست مى شود”.چون انسان از دوست. تأثیر می پذیرد شیطان نیز خود را به شکل دوست در اورد تا توانست بر آدم و حوا تأثیر گذارد و آنها را بفریبد و موجب اخراج آنها از بهشت شود.دوزخیان نیز افسوس می خورند که ای کاش فلانی را دوست خود قرار نمی دادم(یاوَیْلَتا لَمْ أ َتَّخِذْ فُلانا خَلیلاً)..
ویژگی دوست خوب چیست ؟: برترین دوست و برادر تو کسى است که در کار خیر سبقت گیرد و تو را هم بسوى خیر بکشاند، و تو را به نیکى فراخواند و یارى کند؛کسی که بخاطر خدا با تو دوست شود دوستی اش پایدار می ماند اما کسی که بخاطر دنیا با تو دوست شود، این دوستی قطع می شود؛بهترین دوست تو کسى است که تو را شیفته آخرت و نسبت به دنیا بى رغبت و تو را در فرمانبردارى از خدا کمک کند( علی ع).با مردم بزرگوار دوستی و معاشرت کنید؛ بهترین همنشین تو کسى است که دیدن او تو را به یاد خدا اندازد، و گفتارش دانش تو را بیفزاید، و کردار او تو را به یاد آخرت اندازد.(پیامبرص)با کسی دوست شو که این شرایط در او باشد: ظاهر و باطن او نسبت به تو یکسان باشد، زیبائى تو را زیبائى خود و زشتى تو را زشتى خویش به حساب آورد، ریاست و ثروت، برخوردش را با تو عوض نکند، آنچه از دستش بر مى آید از تو دریغ ننماید و هنگام گرفتارى تو را رها نکند(امام صادق ع).
اما در قله دوستی ها،دوستی با محبوب خدا یعنى پیامبر و فرزندان اوست که خود پیامبر (ص)فرمود:هر کس بر دوستی آل محمد، بمیرد،شهید مرده است؛خدا را دوست بدارید بخاطر نعمتهائى که بشما ارزانى داشته و مرا بخاطر خداوند دوست بدارید. و نزدیکان مرا بخاطر من دوست بدارید.امروز نزدیک ترین فرد به پیامبر،فرزندش صاحب الزمان (عج)است.دوستی با او ،دوستی با پیامبر و امامان است…
امام عصر ارواحنا فداه،شیخ مفید را دوست خالص خویش خواند،آیا ما چون شیخ مفید،مرزبانی کرده ایم که حضرتش ما را دوست خویش به شمار آرد؟ سزاست در دوستی با امام،کم نیاوریم و با آن محبوب خدا این گونه نجوا کنیم:
یک موی یار خویش به عالم نمى دهیم/ما بسته ایم رشته جان را به موی دوست/بر ما غم زمانه زهر سو که رو کند/مائیم و روی دل به همه حال سوی دوست/ما جز رضای دوست تمنا نمى کنیم/چون آرزوی ماست همه آرزوی دوست…
