“محمد،فرستاده خدا بود و پیش از او فرستادگان دیگری نیز بودند، آیا اگر او بمیرد یا کشته شود شما به عقب برمی گردید؟ و هر کس به عقب بازگردد هرگز ضرری به خدا نمیزند، و بزودی شاکران را پاداش خواهیم داد١”.نام مبارک پیامبر اسلام در قرآن با عنوان محمد ۴ بار و با عنوان احمد ۱ بار و با توصیفاتى چون النبى و الرسول و امى و مبشّر ، نذیر، داعى الى الله و سراج منیر و…آمده است.یک سوره هم در قرآن به نام محمد است و باید گفت قطب الخطاب تمامى قرآن،شخص شخیص اوست.از او هیچى فرزند پسرى به جا نماند ولى آخرین فرستاده حق قرار گرفت:”محمد، پدر هیچ یک از مردان شما نیست، ولی رسول خدا و خاتم پیامبران است٢”. خداوند او و پیروانش را این گونه توصیف فرموده است:
“محمد فرستاده خداست و کسانی که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند؛ پیوسته آنها را در حال رکوع و سجود میبینی، آنها همواره فضل خدا و رضای او را می طلبند، نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است؛این توصیف آنها در تورات است؛ و توصیف آنها در انجیل همانند زراعتی است که جوانه های خود را خارج ساخته سپس به تقویت آن پرداخته تا محکم شده و بر پای خود ایستادهاست؛ و آن اندازه رشد و نمو کرده که زارعان را به شگفتی وامی دارد! این برای آن است که کافران را به خشم آورد، خداوند کسانی از آنها را که ایمان آوردهاند و عمل صالح انجام دادهاند وعده آمرزش و اجر عظیمی دادهاست٣”…
آن بزرگوار به تصدیق خداى مهربانش،اشرف مخلوقات و ممکنات بود و خدایش به وصف هائى ستود که دیگران را آنگونه نستود:”رسولی از خود شما به سویتان آمد که رنج های شما بر او سخت است و اصرار به هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است۴”؛”رسول خدا،الگوى نیکوئى براى شماست۵”؛”همانا تو داراى اخلاق عظیمى هستى۶”؛”سخنش جز وحى چیز دیگرى نیست و از روى هواى نفس سخن نمى گوید٧”؛”روح الامین،آن را بر قلب تو فرود آورده است٨”؛او رسول خدا و پایان بخش انبیاء است٩”؛”و نفرستادیم تو را جز رحمتى براى جهانیان١٠”… و این ماموریت ها را بر دوش او گذاشت:بیرون آوردن مردم از ظلمات (جهل، شرک و تفرقه) به نور ایمان”١١؛”تلاوت آیات الهى و تزکیه و تعلیم مردم”١٢؛”بخشیدن امت و طلب آمرزش براى آنان”١٣؛”استقامت در راه ماموریت”١۴؛ “رعایت عدالت در قضاوت”١۵؛ “امر به معروف و نهى از منکر”١۶؛دریافت زکات براى پاک کردن اموال و تامین نیازهاى ضرورى جامعه”١٧؛ “دعوت مردم به توحید از راه حکمت و موعظه نیکو”١٨و…
نعمت وجود پیامبراکرم(ص) آنقدر عظیم است که خداوندى که به خاطر کل نعمت هاى جهان بر بشر منت ننهاده اما بر بعثت چنین پیامبرى بر مومنان منت نهاده است١٩. این نعمت عظیم، چنان مهربان به انسان ها و حریص نسبت به هدایت شان بود که از جان خود تا سرحد مرگ براى آنها مایه مى گذاشت.خداوند از این ویژگى پیامبرش این گونه یاد مى کند:”گویی ـ اگر آنها ایمان نیاورند ـ می خواهی خود را از غم و اندوه به جهت اعمال آنها، هلاک کنى!”٢٠؛ در جاى دیگر مى فرماید:”ما قرآن را از آن بر تو نازل نکردیم که (از کثرت عبادت خدا و جهد و کوشش در هدایت خلق) خویشتن را به رنج و مشقت درافکنی٢١”! آرى،این بود که فرمود:”خدا بر مؤمنان منت نهاد که رسولی را از میان خود آنان برانگیخت تا آیات الهی را بر آنان تلاوت و ایشان را از گزند تیرگی و تباهی تطهیر، و به کتاب و حکمت آگاهشان کند، گر چه پیش از آن در گمراهی آشکار بودند٢٢”…
به وجود این پیامبر،خداوند رسالت و نبوت را پایان بخشید؛ اما مامور شد که جانشینان خود را به عنوان امامان که مروجان و مبلغان و معلمان دین و تبیین کنندگان آئین او و پیشوایان مردم پس از او هستند،را معرفى کند که این ماموریت را هنگام بازگشت از حج در میان انبوه مردم در غدیرخم انجام داد و بدین وسیله آخرین حلقه رسالتش تکمیل شد و خداوند این آیه را به او وحى نمود که “الیوم أکملت لکم دینکم و أتممت علیکم نعمتى…٢٣”.و چنین شد که آئین جاودانى اسلام که با رسالت خاتم النبیین(ص) آغاز شده بود ،با تعیین امامت و پیشوایان دوازده گانه از عترت او تا هنگام رستخیز،راهنماى تکامل بشریت به سوى قله هاى ایمان و عبودیت شد…
———————
١.آل عمران/١۴۴.
٢.احزاب/۴٠.
٣.فتح/٢٩.
۴.توبه/١٢٨.
۵.احزاب/٢١.
۶.قلم/۴.
٧.نجم/٣و۴.
٨.شعراء/١٩٣.
٩.احزاب/۴٠.
١٠.انبیاء/١٠٧.
١١.ابراهیم/١.
١٢.جمعه/٢.
١٣.آل عمران/١۵٩.
١۴.هود/١١٢.
١۵.مائده/۴٢.
١۶.اعراف/١۵٧.
١٧.توبه/١٠٣.
١٨.نحل/١٢۵.
١٩.آل عمران/١۶۴.
٢٠.شعراء/٣
٢١.طه/٢.
٢٢.آل عمران/١۶۴.
٢٣.مائده/٣.
