داشت نگاه مى کرد به مستندى که از تلویزیون پخش مى شد که نشان مى داد حیوانات داراى شعور مرموزى هستند که مى توانند چیزهائى را ببینند و بشنوند و مطالبى را درک کنند که ما قادر به دیدن و شنیدن و درک آنها نیستیم.چشم بعضى از حیوانات در شب قادر به دیدن است و همچنین آنها جلوتر از وقوع زلزله یا بعضى از حوادث طبیعى ،متوجه مى شوند و عکس العمل نشان مى دهند در حالیکه ما نمى توانیم.پدر گفت :سبحان الله…شیرین گفت:چطور؟ پدر گفت: بالاتر از اینهاست.علاوه بر حیوانات، جمادات هم نوعى درک و شعور دارند که ما فاقد آن هستیم.خداوند مى فرماید:همه چیز تسبیح گوى خداست اما شما تسبیح آنها را درک نمى کنید:” وَ إن من شی ء الّا یسبح بحمد ربه و لکن لاتفقهون تسبیحهم (چیزی وجود ندارد مگر اینکه تسبیح پروردگار می گوید ولی شما تسبیح گویی آنها را نمی فهمید)…
شیرین گفت پدر ، علاوه بر حیوانات، همه جمادات هم تسبیح خدا مى کنند؟ پدر گفت: بله ،همه آنها به زبان خودشان که براى ما مفهوم نیست ،تسبیح گوى خدایند.در آیه اى که ذکر شد، تسبیح گویان را با لفظ شیئ یعنى هر چیز، نام برده بنابراین شامل همه چیز مى شود.در قرآن نمونه هائى از تسبیح آنها ذکر شده است:مثلاً تسبیح رعد و تندر:رعد به عنوان سپاس ،او را تسبیح می گوید(یسبح الرعد بحمده).تسبیح کوه ها: ما کوهها را برای او (داود) تسخیر کردیم آنها هر شبانگاه و بامداد تسبیح می گویند(انا سخرنا الجبال معه یسبحن بالعشی و الاشراق).تسبیح پرندگان:هر آینه داود را از جانب خود برتری دادیم، ای کوهها و ای مرغان با او (در تسبیح خدا) همنوا شوید (و لقد آتینا داود منا فضلا یا جبال اوّبی معه و الطیر).تسبیح سنگ ها: همانا بعضی از سنگها از خوف خداوند فرو می ریزند (و ان منها لما یهبط من خشیه الله).شعور آسمانها و زمین و کوه ها:نزدیک است از این سخن آسمانها شکافته شوند و زمین نیز شکافته شود و کوهها فرو ریزند( تکاد السموات یتفطرن منه و تنشق الارض و تخرّ الجبال هدّا)…
شیرین گفت: چقدر جالب! اگر انسانها فکر کنند همه آنچه در اطرافشان است داراى نوعى درک و شعور هستند و با آن در مقابل پروردگارشان خضوع و خشوع و اطاعت و تسبیح دارند،به عنوان یک موجود فهیم و داراى عقل در برابر آنها احساس حقارت مى کند اگر تسبیح گوى خدا نباشد! پدر گفت:آرى، در تاریخ داریم که در مسجدالنبى،ستون چوبى که پیامبر بر آن تکیه مى زد و سخن مى گفت،وقتى پیامبر او را ترک نمود،حنین و ناله او از این فراق بلند شد و ستون حنّانه نام گرفت.سعدى هم گفته است:آفرینش همه تنبیه خداوند دل است/ دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار/ کوه و دریا و درختان همه در تسبیحاند/ نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار/ خبرت هست که مرغان سحر میگویند/آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار…تسبیح گوى او نه بنى آدم اند و بس/ هر بلبلى که زمزمه بر شاخسار کرد…
شیرین با خود فکر کرد،یک فیلم مستند و علمى از حیات وحش،شعور حیوانات و امثال آن مى تواند در انبوهى بیننده ایجاد شناخت کند و معرفت افزاى انسانها به شگفتى هاى خلقت خداوندى شود اما متاسفانه رسانه ها پر شده اند از برنامه هاى بى محتوا یا کم محتوا و اغلب غفلت افزا ،اگر نگوئیم انحرافى و بدآموز.رسانه هاى جهان،رسالت شان را که آگاهى بخشى است،فراموش کرده اند یا به دست دشمنان بشریت افتاده اند و مى خواهند مانع هدایت انسانها شوند.کاش خداباوران خود همت کنند و رسانه هاى مستقلى ایجاد کنند که نقش الاهى براى خود ترسیم نمایند و مطالبى را نشر دهند که دل هاى غافل را هشیار و معرفت جویان را سیراب نمایند…
