کودک که بودیم با یک بازیچه و اسباب بازی تا مدتی ما را سرگرم می کردند تا بتوانند به کارهای خود برسند.
گاهی با یک آب نبات چوبی خوشرنگ و شیرین یا اسباب بازی فریبا ،فریفته می شدیم و کلید خانه یا ساعت گرانبها را با آن عوض می کردیم .هر چه رنگ و لعاب بازیچه ها بیشتر بود زودتر فریفته می شدیم و به بازی با آن مشغول و از واقعیت های پیرامون خود غافل می گشتیم.این نقطه ضعف از آن بود که هنوز بلوغ عقلی حاصل نشده بود تا با قوه عاقله موضوع را ارزیابی و فهم کنیم و فریب نخوریم و صندوقچه طلا را با یک بستنی شیرین عوض نکنیم. گاهی هم که با والدین به بازار می شدیم با دیدن بادکنک ها و اسباب بازی ها، شیفته شده و دست خود را از دست آنها بیرون کشیده و به قیمت گم شدن و رهاکردن والدین دنبال آن بازیچه ها می دویدیم!
اکنون هم که سالهاست دوران کودکی را پشت سر گذاشته ایم ، همچنان بازیچه هایی چون پست و مقام و پول و شهرت و تفریح، ما را سرگرم کرده و از واقعیت حیات غافل ومنصرف نموده است.دست خود را از دست پدر (امام)بیرون کشیده دنبال زرق و برق و جلوه گری های چند روزه دنیا (این عروس هزار شوهر)دویده و پدر و پشتیبان خود را گم کرده ایم تا براحتی لقمه چربی برای گرگ بیابان(شیطان)شویم.
خوشا به حال کسانی که اسیر بازیچه ها نشدند و به قول خاقانی(بازیچه دهرشان بنفریفت) و نیز(هنوزم عقل چون طفلان سر بازیچه می دارد/ که این نارنج گون حُقّه به بازی کرد حیرانش ) و به قول سعدی(به بازیچه مشغول مردم شدم / وز آشوب خلق از پدر گم شدم ) و نیز ( اگر صد باب حکمت پیش نادان/ بخوانند، آیدش بازیچه در گوش) و سپس نتیجه می گیرد:
(ز عمرت آنچه به بازیچه رفت ضایع شد/ گرت دریغ نیاید بقیت اندر یاب)
این هشدار را هم از نظامی به گوش گیریم که:
عمر به بازیچه به سر می بری / بازی از اندازه به در می بری !
یادم آمد سال ها قبل حدیثی را از استادم شنیدم که مضمونش این بود:ظاهراً از امام صادق سلام الله علیه پرسیدند آیا مومن شطرنج بازی می کند؟ حضرتش پاسخ داد مومن بازی نمی کند!
وقت آن است لختی اندیشه کنیم چه بازیچه هائی است که ما را از پدرمان یعنی حضرت صاحب الزمان منصرف و غافل کرده از انجام وظایف عقلانی خود نسبت به آن امام همام بازداشته است؟ آیا هنوز چون کودکان متاع عمر را به بازی تلف کرده و سرمایه خود را به رایگان از کف داده ایم و دست خود را از دست پدر بیرون کشیده و گفته ایم پدرمان گم شده است؟! مطمئن باش پدرت گم نشده این توئی که گم شده ای…
