بله، باید از باب، وارد خانه شد نه از بام یا دیوار.آنکه از غیر باب بخواهد وارد خانه شود یا دزد است یا متجاوز و حق است که با او برخورد قانونى و قهرآمیز شود. “باب”،یک معناى دیگر هم دارد و آن فرد کاملاً مورد اعتماد اهل خانه یا سازمان است که افراد براى ورود به خانه یا سازمان،باید با او هماهنگ شوند و او آنان را با ضوابط و آداب خانه آشنا کند و از طریق او به خانه و سازمان وارد شوند.خداى بزرگ نیز براى ورود به حریم قرب خویش،ابوابى قرار داده تا مردمى که آداب و شرایط ورود را نمى دانند به کمک آنان راه را پیدا کنند و به ملکوت قرب،وارد شوند…راهنمایان الاهى،همان باب ها هستند که خداوند براى ورود بندگان خویش به سراى قرب و سعادت،تعیین فرموده و غیر از طریق ایشان،راه دیگرى نیست ….
در دعا و زیارت خطاب به امام عصر ارواحنا فداه مى خوانیم: سلام بر تو اى درگاه و باب الاهى که جز از طریق آن نتوان وارد حریم کبریائى شد؛سلام بر تو، اى سبیل و راه خدا، که هر که جز آن پیمود، هلاک و نابود شد( السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ اللَّهِ الَّذِی لا یُؤْتَى إِلا مِنْهُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَبِیلَ اللَّهِ الَّذِی مَنْ سَلَکَ غَیْرَهُ هَلَکَ ).باب اللهِ، صفتی است که برای حضرات رسول اکرم و ائمه علیهم السلام به کار رفته است.امام باقر(ع)،پیامبر را باب الله نامیده که جز از طریق او نمى توان به حریم الاهى رسید.همین تعبیر با عبارات مختلف در مورد على (ع) وارد شده است(إِنّ علیاً بابٌ من ابواب الهدی فمن دخل من باب علیٍ کان مؤمناً….إنَّ علیاً بابٌ من ابواب الجنّه فمن دخل بابَه کان مؤمناً). کلماتى چون «صراط » ، «سبب» ، «طریق » و «سبیل » نیز که همه تعبیراتی دیگر از «باب اللّه » اند، برای ائمه به کار رفته اند…
امروز در عالم هستی، خدا یک باب دارد و آن وجود مقدس حضرت ولی عصر علیه السلام است که هر کس می خواهد به مقامات متعالى و قرب الاهى برسد، باید از این در وارد شود. از آغاز عالم، همه انبیای الهی و اوصیای گرامی آنها، باب الله بوده اند. در هر عصر و زمانی خداوند بابی برای هدایت و سعادت انسانها باز نمود تا این که سرانجام، مقام باب اللهی به آن وجود مقدس رسید. هر چند عصر غیبت است اما باب الله بودن برای اهل الله منافاتى با غیبت ندارد و این باب همیشه مفتوح است.هر کس می خواهد به خدا برسد و بهره ای از کمالات ربانی ببرد، باید از طریق این خاندان قدم بردارد و با هدایت آنان حرکت در مسیر زندگى را تنظیم نماید.خداوند این باب را براى بنى اسرائیل هم نهاد و آن را باب حطّه نامید که فقط از آن باب وارد شوند.”باب حطه امّت” عنوانی است که در روایات برای ائمه علیهم السلام تأویل شده که جز از طریق آنان نتوان به حقیقت معارف و قرب الاهى رسید…
همه سخن در این است: هرکه مى خواهد به سلامت و امنیت،سفر زندگى خود را طى کند باید همراه باب الله و سبیل الله حرکت کند و از آنان بشنود که کجا بایستد،کجا اقامت کند، کجا تُند رود و کجا کُند.باب الله مى داند که رضایت خدا در چیست،ناخشنودى او از چه کارهائى است.باب الله است که نشانى حریم کبریائى را دارد و مى تواند نشانى درست را به شما بگوید.بسیار باب هاى دروغین مدعى بابیت شده اند و مریدان خود را به کجراهه برده و هلاک کرده اند.خلاف خرد است هدایت خود را به دزدان و طرارانى دهیم که به گزاف لباس نبوت و امامت و باب اللهى پوشیده اند تا ما را بفریبند و در بیابان ضلالت ،طعمه خود کرده ، هلاک کنند و به جهالت ما پوزخند زنند…
