ما بنى آدم ، فراموشکاریم! وقتى در دریا اسیر طوفان شده و در حال غرق شدن هستیم و هیچکس را توان نجات دادن ما نیست،خدا را خالصانه مى خوانیم و از او کمک مى خواهیم و چون خداوند لطف فرموده و نجات مان مى دهد و سالم به خشکى مى رساند،پس از مدتى هماو را که زندگى دوباره به ما بخشید،فراموش مى کنیم و دوباره در غفلت فرو مى رویم و دست به دامن مخلوقاتى مثل خودمان مى شویم و به شرک مى گرائیم١! قدرت الاهى هماره در زندگى ما و طبیعت و خلقت در جریان است اما در بعضى اوقات،کاملاً و به روشنى این قدرت و عظمت، جلوه مى نماید و آشکار مى شود مثل روزی که طوفان نوح واقع شد یا روزی که آتش بر ابراهیم گلستان گشت یا روزی که عذاب بر قوم لوط یا عاد و ثمود نازل گردید و یا دریا برای قوم موسى شکافته شد…ما بنى آدم این روزها را که “ایام الله=روزهای خدا” نام گرفته است ،مى بینیم اما باز فراموشکار مى شویم و از خدا غافل مى گردیم و در چنبره روزمرگى و غفلت از خدا، گرفتار شده و راه را گم مى کنیم! آیا روزى که ویروس کرونا همه جهان مغرور و متمدن امروزى را فلج کرد و همه هواپیماها را زمینگیر و همه مراکز را به تعطیلی کشاند و بشر پرمدعا و غافل را به عجز خود در برابر آن معترف ساخت و دست دعا به سوى آسمان برداشت، را نمى توان یوم الله نامید؟!
به خاطر همین ویژگى ، خداوند به پیامبران خود دستور مى دهد،برای غفلت زدائى بنى آدم،هماره این روزهای تجلی قدرت الاهى و ایام الله را به یاد ما بنى آدم بیاورند و متذکر شوند ؛ لذا در قالب یک وظیفه و ماموریت به حضرت موسى(ع) مى فرماید:”ایام الله را به یاد آنها بیاور که در این یادآورى،نشانه هائى (از خدا)برای هر بردبار شکرگزارى است”(وَ ذَکِّرهُم بِاَیّامِ اللّهِ اِنَّ فی ذلِکَ لاَیات لِکُلِّ صَبّار شَکور)٢ و یا در خطابی به رسول خدا (ص)به مؤمنان توصیه مى کند از کافرانى که “ایاماللّه” را باور ندارند، درگذرند تا خداوند خود سزای کردار بد ایشان را بدهد(قُل لِلَّذینَ ءامَنوا یَغفِروا لِلَّذینَ لا یَرجونَ اَیّامَ اللّهِ لِیَجزِیَ قَومًا بِما کانوا یَکسِبون)٣.البته همه روزها روزهای خداست اما انتساب بعضى روزها به روزهای خدا به خاطر اتفاق ویژه اى است که در آن روزها به وقوع پیوسته و قدرت الاهى در عذاب کافران یا پیروزى مومنان یا تحقق وعده الاهى برای همگان آشکار شده یا آشکار خواهد شد.انتساب بعضى چیزها به خدا به خاطر شرافت و اهمیت ویژه آنهاست مثل کتاب الله، بیت الله، شهرالله، حبل الله و…”ایام الله” هم از همین شرافت و عظمت برخوردار است.
ایام الله روزهای تبلور قدرت مغلوب ناشدنی خداوند و حاکمیت اراده الهی در تاریخ بشر است. اراده خدا به طور عادى در جهان اعم از طبیعت و جوامع بشری از مجرای قوانین مشخصی که “سنه الله” نامیده مى شود، تحقق می پذیرد اما در مواردى، یک حادثه شگرف و ویژه اى در بعض روزها رخ داده یا رخ مى دهد که سنت الاهى، استثنا مى خورد و قدرت ویژه اى به ظهور مى رسد که همگان مقهور آن اراده الاهى مى شوند که آن روزها ایام الله هستند.بعضى از این روزها در کلام پیشوایان ما نام برده شده اند.امام باقر(ع)فرمود: “مصداق کامل ایام الله سه روز است. روز ظهور حضرت مهدی(ع)، و روز رجعت و روز قیامت”۴.امیرمومنان(ع) یادآوری ایام الله را به عنوان هشدار و درس پذیرى از حوادث دردناک تاریخ پیشینیان معرفى نموده و مى فرماید: آن روز که شورای خلافت برای انتخاب خلیفه سوم تشکیل شده بود من به یکایک اعضای شورا، ایام الله و حوادث مهم تاریخی را یادآور می شدم و نسبت به تکرار تاریخ هشدار می دادم گرچه در آنها اثر نکرد۵…
بعضى دیگر از مصادیق ایام الله توسط مفسران معرفى شده است:روز پیروزی و نجات حضرت نوح(ع) و یارانش۶؛ روز نجات حضرت ابراهیم از دل آتش٧؛ روز نجات خانه کعبه و شکست لشکر فیل سوار٨؛ روز هجرت حضرت محمد (ص) به مدینه و آغاز حاکمیت اسلام که این هجرت سرمنشأ همه خیرات و برکات برای جهانیان تا قیامت شد که امیرمؤمنان آن را به عنوان ابتدای تاریخ اسلام پیشنهاد نمود و پذیرفته شد؛روز غدیر خم که ابلاغ جانشینى على(ع) و جریان امامت بود به عنوان تضمین بقای اسلام، کامل شدن دین و اتمام نعمت با معرفى امامت که به تعبیر قرآن:” امروز کافران از (زوال) آیین شما مأیوس شدند. بنابراین، از آن ها نترسید و از (مخالفت) من بترسید. امروز، دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام کردم و به اسلام به عنوان آیین و دین شما رضایت دادم”٩. در روایات نیز این روز ، بزرگ ترین عید اسلام شمرده شده است و بر تکریم چنین روزی تأکید شده است. پیامبر(ص) فرمود: روز غدیر ،برترین اعیاد امت من است(یومُ غدیرِ خم اَفضلُ اَعیادِ اُمتّی)١٠…
—————–
١.عنکبوت/۶۵. ٢.ابراهیم/۵. ٣.جاثیه/١۴. ۴.خصال١٠٨/١. ۵.غایه المرام، بحرانى٣٨٠/۵-٣٨٣. ۶.هود/۴۴. ٧.انبیاء/٧١-۶٨. ٨.فیل/١-۵. ٩.مائده/۴. ١٠.بحارالانوار١٠٩/٣٧.
