گفتم : چگونه باشم که محبوب خدا باشم؟ گفت : چون خود خدا، مهربان باش،بخشنده باش،عادل باش،منصف باش و در یک کلام ،به اخلاق الاهى درآى که گفته اند:”تخلقوا باخلاق الله”…
گفتم :چگونه نباشم؟ گفت: راه شیطان رجیم، مرو که تکبر است و نزاع و ستم و جهل و هوىٰ و هوس…چنان که پروین اعتصامی سروده است:نیکنامی نباشد، از ره عجب/ خنگ آز و هوس همی راندن/ روز دعوی، چو طبل بانگ زدن/ وقت کوشش، ز کار واماندن/ خستگان را ز طعنه، جان خستن/ دل خلق خدای، رنجاندن/ خود سلیمان شدن به ثروت و جاه/ دیگران را ز دیو ترساندن/ با درافتادگان، ستم کردن/ زهر را جای شهد نوشاندن/ اندر امید خوشهٔ هوسی/ هر کجا خرمنی است، سوزاندن/ گمرهان را ، رفیق ره بودن/ سر، ز فرمان عقل پیچاندن/ عیب پنهان دیگران ، گفتن/ عیب پیدای خویش ، پوشاندن/ بهر یک مشت آرد، بر سر خلق/ آسیا چون زمانه گرداندن/گویمت شرط نیکنامی چیست/ زانکه این نکته بایدت خواندن/ خاری از پای عاجزی کندن/ گردی از دامنی بیفشاندن!
گفتم : اخلاق ،حقیقتاً اینقدر مهم است؟ گفت:اصلاً همه انبیاء برای اخلاق آمده اند.پیامبر ما(ص)فرمود: من برای تکمیل مکارم اخلاق ،مبعوث شدم (بعثت لاتمم مکارم الاخلاق).گفتم:دایره اخلاق تا کجاست؟گفت تا آنجا که انسان هست و روابط انسانى برقرار است.دایره اخلاق سه حوزه را در بر می گیرد.رابطه انسان با خویش،رابطه با خدای خویش و رابطه با مردم.گفتم یعنى همه زندگى؟گفت:آرى همه زندگى!
گفتم:گاه از دایره اخلاق خارج می شوم و خوی غیر اخلاقى بر من غلبه مى کند ،چکنم که در مصاف با شیطان بازنده نباشم؟گفت برو در پناه بزرگى که شیطان جرأت نکند به او نزدیک شود.گفتم در پناه چه کسی؟گفت : مولایت را فراموش کرده اى؟ در پناه او برو و از او یارى بخواه…اگر محبوب او گردى ، او دستگیرت خواهد بود…
گفتم :چگونه محبوب مولایم بشوم؟ گفت :چون به زیبائى های اخلاق الاهى (محاسن اخلاق)درآئى،از یاران او خواهی شد.گفتم : به راستى، مسیر یاوری مولایم مهدى(ع) از کوچه اخلاق مى گذرد؟ گفت: آرى،نیای بزرگوارش امام صادق(ع)فرمود: هرکس دوست دارد که از اصحاب قائم باشد باید که منتظر باشد و تقوىٰ پیشه سازد و به محاسن اخلاق ،عمل کند در حالی که منتظر و چشم به راه است. گفتمش :دیگر بگوى.گفت:خود مولایت امام عصر ارواحنا فداه فرمود:”پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما میشود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما میگردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا میرسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد”…
