“وجود من برای اهل زمین موجب أمان و أمنیت است، همان گونه که ستارگان برای اهل آسمان ها موجب امنیت هستند”( إنّی أمانٌ لأِهلِ الأرضِ کما أنَّ النُّجُومَ أمانٌ لأِهلِ السَّماءِ)…
این سخن امام عصر ارواحنا فداه،در راستای این حدیث پیامبر(ص)است که فرمود:”ستارگان مایه امنیت و آسایش اهالی آسمان هستند؛ اگر ستارگان از آسمان بروند اهل آسمان نیز از بین میروند و اهل بیت من نیز مایه امنیت و نجات اهل زمین هستند چونان که اگر اهل بیت من نباشند اهل زمین از بین خواهند رفت”.(النجوم أمان لأهل السماء إذا ذهبت النجوم ذهب أهل السماء، وأهل بیتی أمان لأهل الأرض، فإذا ذهب أهل بیتی ذهب أهل الأرض).آرى، زمین هیچگاه از اهل بیت پیامبر که حجت هاى خدا بر مردم هستند ، خالى نمى ماند و تا هستند،زمین و زمینیان به زندگى ادامه مى دهند و با مرگ آخرین آنها،حیات زمینیان نیز به پایان خواهد رسید.این سخن پیامبر تأکید بر همین نکته دارد که فرمودند:اگر حجت خدا در زمین نباشد، زمین و زمینیان نابود خواهند شد(لولا الحجه لساخت الارض بأهلها)…
چرا اینگونه است؟ چون خدای متعال از روی مهر و لطف بیکران خویش ، نمى خواهد لحظه ای مردم را بدون راهنما و حجت رها سازد.تا انسانى هست پیش از او و بعد از او راهنما قرار مى دهد چنانکه احادیث در این باب فراوان است که :حجت خدا پیش از خلق و با خلق و بعد از خلق خواهد بود(ألحجه قبل الخلق و مع الخلق و بعد الخلق).نباید کسی بهانه ای داشته باشد که خدایا اگر مى خواستى من هدایت شوم چرا راهنما نفرستادى؟ یا اینکه: چرا اکنون در روز قیامت از من چیزى را بازخواست مى کنى که قبلاً مرا از آن آگاه نساختى؟ لذا خداوند برای قطع این بهانه ها،هماره حجت های خود را گسیل داشته است تا کسى نگوید نمى دانستم و کسى به من نگفت و بی خبر بودم…لذا زمین لحظه اى بدون راهنما نمى ماند و آخرین کسى که در زمین خواهد بود ،حجت خداست…
اما رمز تشبیه امام به ستارگان آسمان در این حدیث پیامبر اکرم و حضرت مهدى علیهماالسلام چیست؟به نظر مى رسد (علاوه بر اینکه امام در روایات به ستاره تشبیه شده و”نجم ثاقب” نامیده شده است )یکى از جهات آن مى تواند مربوط همان نکته اى باشد که در بالا ذکر گردید.یعنى تا وقتى ستارگان در آسمان هستند،قیامت برپا نمى شود و یکى از نشانه های قیامت،از بین رفتن ستارگان مى باشد(إذا الشمس کوّرت و إذا النجوم انکدرت).به فرشتگان که اهالى آسمانها هستند نیز اطلاع داده شده که برپائى آسمانها در گرو وجود ستارگان است و پایان حیات آسمانى ، وقت زوال ستارگان است. پس تا وقتى که ستارگان را مى بینید بدانید حیات کهکشانها ادامه دارد و نباید نگران پایان این حیات باشید چنانکه تا وقتى امام از اهل بیت پیامبر را در روی زمین مى بینید بدانید زمین و زمینیان به حیات خود ادامه مى دهند؛اما وقتى امام و ستارگان نباشند حیات این جهانى به پایان خواهد رسید.این شاید به این خاطر باشد که در روایات نیز آمده است وقتی ستارگان از بین بروند برای اهل آسمان چیزی اتفاق میافتد که خوشایند آنان نیست( فَإِذَا ذَهَبَتِ النُّجُومُ أَتَى أَهْلَ السَّمَاءِ مَا یَکْرَهُونَ) و در تعبیر دیگری آمده است وقتی نجوم از بین بروند چیزی که وعده (وعید) به آن داده شده بودند (یعنى قیامت)فرا میرسد: (فإذا ذهبت النجوم أتى لأهل السماء ما یوعدون)…
شیخ صدوق (قدس سره )پس از ذکر این حدیث شریف از امام باقر (ع) که اهل بیت پیامبر(ص) موجب أمان و أمنیت زمین و زمینیان هستند، این عبارت را از ایشان مى آورد که : به برکت وجود آنان است که خداوند بندگانش را روزی مى دهد و سرزمین ها را آباد مى دارد و باران مى فرست و برکات زمین را آشکار مى نماید و به گنهکاران مهلت مى دهد و در عذاب و عقوبت آنان را تعجیل نمى فرماید(بِهِمْ یَرْزُقُ اللَّهُ عِبَادَهُ وَ بِهِمْ تُعْمَرُ بِلَادُهُ وَ بِهِمْ یُنْزِلُ الْقَطْرَ مِنَ السَّمَاءِ وَ بِهِمْ یُخْرِجُ بَرَکَاتِ الْأَرْضِ وَ بِهِمْ یُمْهِلُ أَهْلَ الْمَعَاصِی وَ لَا یُعَجِّلُ عَلَیْهِمْ بِالْعُقُوبَهِ وَ الْعَذَابِ)…در این روزگار ، ما با یقین به این احادیث،از مولای خود که موجب امان و أمنیت زمین و زمینیان و نعمت های یادشده هستند تشکر نموده و با تمسک به حبل ولای ایشان،نعمت ظهور ایشان را هم از خدا مصرّانه طلب مى کنیم تا چشمانمان به جمال دل آرایش،روشن گردد…
